Аниса Сатторова

ЗИНДАГӢ...

Шаб фаро расида буд.
Пирамард,дар назди тирезаи хонааш нишаста, ба осмони пур аз ситора менигарист. Вай солҳои зиёдро пушти сар карда буд – кӯдакии фақирона, ҷавонии пурталотум ва пирии пур аз андеша.
Ба ёдаш омад, ки вақте ҷавон буд, ҳамеша шитоб дошт: барои кор, барои пул, барои орзуҳои бузург.
Ҳамеша ба оянда менигарист, бе он ки лаҳзаи ҳозираро ҳис кунад.
Вале акнун, вақте ки умр ба поён наздик мешуд, фаҳмид, ки зиндагӣ дар он чизҳои хурде буд, ки ӯ нодида мегирифт: табассуми модар, насими нарми саҳар, хандаи фарзандонаш...
Вай оҳиста чашмонашро пӯшид ва табассум кард.
Зиндагӣ на танҳо дар расидан ба орзуҳои дур, балки дар лаззат бурдан аз ҳар лаҳзаи он