Мairam Askar

Балам

Наристе жытын жыттап бакытка баттым, Эркелетип АК сутум берип эмизип алдым, Энелик мээрим тогуп Жан балам сага, Корушпой каларымды кайдан Бир билдим. Жетелеп сени тунум деп суйдум, Журогумо куч кубат берген бала деп билдим, Жанымда жургон кубатым Элен, Айрылып сенден каларымды кайдан ай билдим. Талпынган кушум жетилди дедим, Таянар тоом бар экен деп сездим, Кубаныч кургур аз Беле Аттин, Ажалга моюн сунганын Беле балам, Келбесинди мен туюп турсамда боздойм неге, Жатаар жериндин эшиги жоктугун ай билбедим, Кайрылып келип эркелебейсин сен балам, Чакырсам балам угар белен сен, Боздогон Эне журок чыдайт тура, Жоктоп сени, артында калдымго Жан балам.