ყველა ქართველს, რომელთაც უცხოეთში ჰყავთ ახლობლები: და, ძმა, მშობელი,
მეუღლე, მეგობარი თუ უბრალოდ ნაცნობი.. არ აქვს მნიშვნელობა. ნუ
დაელოდებით იმათ, როდის მოგიკითხავენ ისინი. მოიკითხეთ თქვენ, გაუთბეთ
გულები. ბევრჯერ გამიგონია ასეთი ფრაზა: ,,წავიდნენ და აღარ ვახსოვართ,
დაგვივიწყესო.." არ არის ასე, მერწმუნეთ. პირიქით – ახსოვხართ, უყვარხართ
და ფიქრობენ კიდეც, მაგრამ იქაური მათი პრობლემები და შრომით დამძიმებული
ყოველდღიური ყოფა არ აძლევთ მათ ამის საშუალებას. თანაც გაითვალისწინეთ –
ის ერთია, თქვენ რამდენი? ნუ დაიშურებთ ერთ SMS-ს მაინც, თუნდაც ერთ
სიტყვას, სიყვარულით გამთბარს. ამით ცოტათი მაინც გაუადვილებთ მათ იქაურ
ყოფას, დარდითა და ტკივილით სავსეს. ახლობლებისა და სამშობლოს მონატრებით