rati imerlishvili - me sul vicodi shentan ertad momavali gadamxdeboda

ახლა ღამეა მთვარის შუქით დაფერილან ჩვენს წინ ქუჩები, ვნების ფერია ამ საღამოს ჯერ უკოცნი შენი ტუჩები... როგორ მაოცებს შენი თმების გაშლილობა როცა ქარია, შენი თვალები რა ლურჯია თვალს ვერ გწყვეტავ საოცარია... დახატულს გავხარ რა ტკბილია ჭკუიდან მშლის შენი სურნელი, შენ სიყვარულის უსაშველო ზღვის ტალღა ხარ განუკურნელი... უჩვეულოა შენი სმენა როცა გრძნობა მოგაქვს ჩემამდე, როცა ცრემლებით მორთული ხარ აჩქარებულ გულის ცემამდე... ვეღარ გაუძლებ ამ ცდუნებას და აღმომხდა მოწიე სახე, გულზე შემახე მოდი ხელი გაიაზრე როგორ ცემს ნახე... გულახდილობა გრძნობის მხოლოდ იმ ღამინდელ მთვარეს ესმოდა, და ერთმანეთით ავადმყოფებს მე ვგრძნობდი რომ ფრეთები გვესხმოდა... მარადისობას ეკუთვნოდა და ეს წამი არცერთს არ ჰგავდა, ღამე კი მთვარის ვარსკვლავების გულზე გავლით გრძნობებს ქარგავდა... პირველი კოცნით აღტაცებულ გულს გმირავდა თავდავიწყება, გრძნობ ერთმანეთის გულისათვის თავგანწირვა ახლა იწყება... ცას ეკუთვნოდა ყველა განცდა იმ მომენტში რაც აქ ხდებოდა, მე სულ ვიცოდი შენთან ერთად მომავალი გადამხდებოდა...