Бир айылда кичнекей жаштагы бир бала ата-энеси менен жашайт эле. Бала адепсиз болчу. Кичинекей нерсе үчүн да тез ачууланып, кээде кармана албай калчу. Ал достору, кошналары, өзүнөн кичинекейлерге дагы жаман мамиле кылаар эле. Натыйжада баары андан алыс боло баштады. Мындан ата-энеси да көп кабатырланып, баласын туура жолго салууга көп аракет жасап, бирок эч пайда бербеди. Бир күнү атасына бир пикир келет. Ал уулуна бир баштык мык берип, ар бир ачууланган учурда дубалга бирден мык кагууну буйруду. Баласына бул пикир күлкүлүү туюлду, бирок атасынын тапшырмасын аткарууга убада берди. Ошентип бала ар бир ачууланган учурда дубалга бирден мык каагуучу болду. Биринч