БАҲОНА СОХТ.
Оинаро шикасту қазоро баҳона сохт,
Овард ранҷу ғусса, даворо баҳона сохт.
Дар сӯҳбати рақиб чӣ хандон буду ба ман,
Ҳарфе нагуфту шарму ҳаёро баҳона сохт.
Гуфтам, бубинамаш чу шавад фориғ аз намоз,
Ӯ хондани намози қазоро баҳона сохт.
Бо дигарон тамос гирифту ба занги ман,
Гӯшӣ гузошт, қатъи садоро баҳона сохт.
Гуфто: -"Ба сайри лола равам", Гуфтамаш: -"Биё,
Бо ман бирав", куҷо?-ву чаро?-ро баҳона сохт.
Аз дур дид чун мани чашм интизорро,
Онҷо нишасту сустии поро баҳона сохт.
Бар маҳфил омаду мани афгорро чу дид,
Бар рӯ ниқоб карду ваборо баҳона сохт.
Сӯзонду ноз гуфт, ҷафо карду меҳр гуфт,
Бингар чиҳо намуду чиҳоро баҳона сохт.
Гуфтам ниҳоят аз туву ишқи ту меравам,
Ха