Ай банда, бихез, рӯй ба ҷониби само кун,
Бар даргаҳи Ҳақ нола бикун, дасти дуо кун.
Ин олами дурӯзаву ин умр равон аст,
Ҳоло, ки туро ҳаст ҳаёт хайру сахо кун.
Аҷдоди ту рафтанду ту ҳам меравӣ аз пас,
Бо шукри Худо рӯзу шаби хеш сафо кун.
Бар моли ҷаҳони гузарон ғарра машав ҳеҷ,
Бо симу зарат ҳоҷати дармонда раво кун.
Он моли ту як рӯз равад аз кафи дастат,
Аз баҳри савоб чанд тавонӣ ту ато кун.
Бар олами фонӣ ту мабанд дил, шавӣ ғофил,
Аз баҳри ҳаёти абадӣ ҷумла раҳо кун!
Дар синаат он дил, ки туро ҳаст, мариз аст,
Бо зикри Худо дарди дили хеш даво кун.
Ишқе, ки туро нисбати бутони ҷаҳон аст,
Аз сина бирон, шавқи Худо дар сина ҷо кун.
Донӣ, ки набошад ба бутон сидқу вафо ҳеҷ?
З-ин рӯ ту дил