БОШТУК.
Алсырап жаның кейип турганыңда,
Адамдар үстүңдөн тебелешет.
Жандүйнөң сөз көтөрө албай ыйлаганда,
Эч кимге керексиздей жемелешет.
Буркурап көз жашыңды төгүп алып,
Аттиң ай деп жылуу сөзгө зарыгасың.
Жакшы адамды издеп кайдан-жайдан,
Күткөнсүп үмүт менен шашыласың.
Эч кимге пайдаң тийбей калган кезде,
Бечара байкуш бир жүдө пендесиң.
Сөзүң да өткүр эмес маанисиздей,
Адам деген көрчү кандай, асманда эмес жердесиң.
Көрдүңбү адамдардын өзгөргөнүн,
Тарынуу көп,капалуу көп кабагы ачылбаган.
Сөздөр ээх кылыч болуп жүрөкө сайылатго,
Бир да пенде садака берейин деп чачылбаган.
Сабыр кыл, чыда! Бул күндөр да өтөт,
Жакыныңда тууганың да таштап кетет.
Анткени сен алсызсың берерге эчтекең жо