Як шабе Маҷнун ба хилватгоҳи роз, Гуфт, эй Парвардигори бениёз, Номам аз баҳри чӣ Маҷнун кардаӣ, Дар ғами Лайлӣ дилам хун кардаӣ. Мебарӣ шабҳо ба гардун нолишам, Кардӣ аз хори мағелон болишам. Ҳотифе гуфташ, ки эй марди ғариб, Аз муҳаббат кардамат ин ғам насиб, Айби Лайлӣ нест, ин кори ман аст, Ҳусни хубон, акси дидори ман аст. Хушам миёяд маро ин кори ту дар дили шаб нолаҳои зори ту ба маҷнун гуфт рузе сорбоне ки ай мачнуни бедил дар чи холи ки лайли зиштруст буе надорад. Гули бе бу сунбуле надорад. Чавобаш дод мачнуни дилафгор бирав эй сорбон моро маёзор ки кори ошиқи ошиқ бидонад. Чи донад онки уштур мачаронад ҷаҳон яксар агар пур моҳ бошад нигори ман ҳамон Лайло бошад. Худовандо ба ҳаққи