Дунёга келишга ҳозирлик кўраётган чақалоқ Тангри Таолодан сўради: Эй, Оллохим! Мани дунёга келтиришинг ҳақида эшитдим. Аммо у ерда қандай яшайман, ҳали жуда кичик ва кучсиз бўлсам....Қўрқма!... деган жавоб бўлди унга,-фаришталаримдан бири доим ёнингда бўлади. У сани яхши кўради, асраб авайлайди. Уни кучли мухаббатини хис қиласан ва у билан бахтли бўласан. Лекин
инсонлар менга гапиришса, уларни қандай тушунаман, ахир тилларини билмайманку?!... Ёнингдаги фаришта сенга дунёдаги энг гўзал ва ёқимли сўзларни, сабр-тоқатни мухаббат ила ўргатади... -Агар сен билан гаплашишни истасам-чи?... нима
қиламан... -Фариштанг сени қўлларингни очиб, менга дуо қилишга ўргатади... -Аммо
дунёда ёмон инсонлар