Турмуштун ачуу чындыгы
Тикен чыгып гул оскон адырыма.
Моюн сунуп турмуштун жадымына.
Ичимден сызып,тымып жургон чагым.
Кардыма эмес, камыккан кадырыма
Суу келбей тынбай акчу арыгыма.
Тун тушуп кунгой тарап жарыгыма.
Ынтымак кеткен жерден ырыс качат.
Деген создун тушундум аныгына.
Санааркап сайгылашып алды канап,
Журогум кулап тушкон жарды карап.
Бактылуу ,бардар турмуш бар эле го,
Эки уул ,эки кызды тарбиялап.
Сезчумун кыялындын озгоргонун.
Салкындап сезиминдин боксоргонун.
Айтылган айындарга конул бурбас,
Ишенбес адатым бар коз коройун.
Бек туруп ишеничтин сересине.
Мууздалдым мерездиктин кебезине
Ойлосом,ошондо эле илинипсин.
Назира шуркуянын желесине.
Байкабай булгун тушуп чач