Бир куни Эр-у хотин бозор айланишарди. Эр хотинини синаш учун атай бир кўйлакни ушлаб, шундай деди: - Онаси, балки сенга шу кўйлакни олиб берарман? - Ахволини?! Ҳамма ёғи очиқ бўлмай ўлсин буни. - Нима, олиб берсам киймайсанми? - Олдирмайман ҳам бу савилни. - Нега? Сен ҳам ўзга аёллар каби замонавий бўлишни истамайсанми? - Замонавийлик - очиқ-сочиқ кийиниш дегани эмас.Мен бошимдаги рўмолимдаям гўзалман. Бозордаги бор кийимларни шу битта рўмолимга алмашмайман хеч качон! Эр жилмайиб аёли томон қаради. - Мен ҳам сени бутун дунё гўзалларига алмашмайман, онаси!