ჩემი ცოლი ყოველ გარიჟრაჟზე მზეზე ადრე იღვიძებს...
ხან ხალათით და თმაააჩეჩილი,
ხანაც ნაუცბადევად გამოპრანჭული და მაინც უმაკიაჟო,
სამზარეულოში ფუსფუსებს,
წინ და უკან ფეხაკრეფით დადის, რომ ცოტა კიდევ მეძინოს,
და მაინც...
სიზმარში ყოველთვის ჩამესმის მისი ნაზი ნაბიჯებსი ხმა.
ჩემი ცოლი საუზმედ საყვარელ კერძს მიმზადებს...სჯერა, რომ დილა განსაზღვრავს მთელ დღეს.
ყავის მძაფრი არომატი მის ვანილზე ტკბილ სურნელს ვერ ანაცვლებს...
ჩემი ცოლი ქორწინების წელს შეძენილ ტუმბოზე ჭიქას დებს და ჩურჩულებს: ,,გაიღვიძე, ძვირფასო."
ფარდას ნახევრად სწევს და სხივებიც ოთახში ნახევრად იჭრება.
ნახევრად, რადგან ჩემმა ცოლმა იცის, რომ ადგომა არ მიყვარს...
მერე კი...
მაღვიძარას დარეკვამდე აუთოვებს შარვალს.
წყლის გადავლებამ