Ex qorlar qorlar . . . Hattoki bu oppoq qorlar ham Bevafo! yog'adi, so'ngra Alvido aytib eriy boshlaydi.Meni sevgim, meni muxabbatim ham xuddi o'shaqor qarcharidek quvonchli va ayanchli. Men qish faslini oppoq qorlarni yomon ko'rardim. Agar qor yog'sa umuman ko'chaga chiqmasdim. Bir kuni ketayotip qor birdan quyib yog'ib ketdi, atrof esa oppoq libosga burkangan. Shu oppoq qorlarga qarab turar ekanman daraxtning tagida bir qiz, oppoq qorlarga qo'lini tutib turar, juda quvonar edi. U qiz shunday go'zal, ko'zlari qop-qora sochlari uzun edi. Hayol surib uyga bordim. Negadir kechasi bilan uxlolmay chiqdim. U qizning jamoli meni yuragimni o'g'irlagandi. Chunmadim. . .bu oppoq qorlarni shu qadar yo
Biron marta yig'lamagan ko'zlar chiroyli bo'lolmaydi . Biron marta azob chekmagan qalb xam chiroyli bololmaydi . Inson qachon go'zal boladi ? Qachonki uni ichida bir parcha tosh emas YURAK bo'lganida !