Исмоилов Мадиброхим

ҚИССАИ ИБРАТБАХШ....

Орифе чиҳил шабонарӯз чила нишаста буд, то Худовандро зиёрат кунад. Тамоми рӯзҳо рӯзадор буд. Аз халқи Худо бурида, дар ҳоли эътикоф. Субҳ ба сиём, шаб ба қиём.
Шаби 39 ум нидое дар худ шунид, ки мегуфт: "Фардо баъд аз зуҳр, ба бозори кӯзагарон, ба дукони фалон кӯзагар бирав, Худоро зиёрат хоҳӣ кард."
Ориф баъд аз зуҳр ба бозор расид ва дар кӯчаҳои бозор аз пайи он дукон мегашт.
Мегӯяд: - Пиразанеро дидам, ки кӯзаи сафолӣ дар даст, ба кӯзагарон нишон медод ва қасди фурӯши онро дошт. Ба ҳар касе, ки нишон медод, харидор онро 6 риёл нарх мекард.
Пиразан мепурсид:
- Намешавад, ки ба нӯҳ риёл бихаред?
Аммо кӯзагарон мегуфтанд:
- Модар, арзиши кӯза беш аз ин н