ემიგრანტი
ქართველი ვარ,ემიგრანტი
საქართველოს სახელს ვფიცავ!სამშობლოდან შორს ვარ რაკი,სიზმრად ვხედავ,აქაც ვიცავ!
საქართველოვ არ გეგონოს,რომ ობლის კვერს ტკბილზე გავცვლი!მჯერა,გაზაფხულის ბოლოს,დავბრუნდები,ვით ღმერთკაცი.
დავბრუნდები,ვით მერცხალი შეჩვეულ და მის ძველ ბუდეს!ეს ცრემლები როგორც ცვარი
შენ შვილს წამლად გულზე უდევს..
აქ რომ მზეა თითქოს თოვდა.მაქ,ჩემი მზე მაქვს და მახსოვს.ქართული მზე შორს მათბობდა.ხელისგულზე ეს,ძვლივს მათბობს..
ხელისგულით წამოვიღე
ჩვენი მიწა,როგორც განძი!
მცირე ორმო ამოვიღე
გულში,დავფალ!შეხვედრამდი!
ქარს რომ მოაქვს შენი სუნთქვა,იმით ვცოცხლობ რახანია.ბუმბულივით მჩატე სულმთლად ეს,სუნთქვაა,რა ქარია?!
ღმერთო,ჯვარი გადამწერე,ჯვარი ხატად გამიხადე!საქართველო დავწერე ამ ც