Tajboy Ali Umar

Ҳикояи пандомӯз

Марде барои қурбонӣ кардан дар ид гӯсфандро аз мошин мефуровард. Гӯсфанд аз дасти он мард ҷудо шуда гурехт.
Мард аз паи гӯсфанд шуд, то гӯсфанд ба хонаи як ятими камбағал даромад.
Одати модари ятим ин буд, ки ҳар рӯз дар назди дар меистод ва мунтазир мешуд, ки касе барояшон ғизо ва садақа мегузорад ва худаш онро мегирифт. Ба ин ҳамсояҳо ҳам одат карда буданд.
Вақте, ки гӯсфанд ба ҳавлӣ даромад, модари ятимон берун баромада нигоҳ кард ва ногаҳон дид, ки ҳамсояашон Абумуҳаммад, ки дар паҳлӯи дар меистод ва хаста шуда буд.
Зан гуфт: - Эй Абумуҳаммад, Худо садақаатро қабул кунад, гумон кард, ки он мард барои ятимон гусфанде овардааст, мард чизе гуфта натавони