Җәвит Шакиров : Яхшымы, начармы язылган бит, сезгә дә тәкъдим итәм. Укып карагыз әле!
Әти әйткән иде диярсез...
Үз баласын әти- әниләр,
Беркайчанда начар димиләр.
Үзеңнеке үз, сукыр булсада күз,
Нинди булсалар да түз !- диләр.
Алганны да салганны да белми,
Кулларында асып йөриләр.
Йокы ни икәнен белмиләр,
Елап үзәгенә үткән баласын,
Сытып, үбә- үбә ,, тиргиләр" .
Начарлык теләмиләр,
Шул баланы кеше итәр өчен,
Нинди генә михнәт күрмиләр.
Туйдым, булды- җитте димиләр,
Шундый бит ул Әти-Әниләр.
Аңлыйлар нәрсә чәчсә көзен,
Бурасына шуны саласын.
Өф-өф итеп үстергән баласының,
Кулларына беркөн каласын.
Бер мин генә түгел, күпләрегез
Уйлаганы бармы шул хакта?
Бездән оялмасын иде балалар,
Нин