განა იმიტომ გაცალეს თოფი,
როს დაიბადა ოჯახში ვაჟი?
განა იმისთვის ზრუნავდნენ შენზე,
რომ გაზრდილიყავ ჯანმრთელი კაჟი?
ანდა იმისთვის სტეხდა ღამეებს,
თეთრად ათევდა დედა საწყალი?
როცა იყავი ავად, შეუძლოდ,
წუთ- საათობით გესვა წამალი?.
ან როს იდგავდი პირველ ნაბიჯებს,
რომ არ ენახე ძირს წაქცეული,
განა იმისთვის დაგდევდა უკან,
შენზე ზრუნვისგან გიჟად ქცეული?
რას იფიქრებდა, როცა ნატრობდა,
შენგან პირველად გაეგო -დედა!
თუ კი იმ დღესაც მოესწრებოდა,
შენ ასეც გეთქვა--„ვახ ჩემი დედა..“
ბევრად ერჩია მას ლაპარაკი,
შენთვის სულაც არ ესწავლებინა,
ვიდრე შვილს თავის მშობელ დედისთვის,
ეს უღირსობა ეკადრებინა...
შვენო შვილებო, „ოხ ჩემი დედას’’
ვიდრე წ