მე ვუყურებდი ჩემს სამშობლოს როცა მტერი ცრემლებად ღვრიდა, ჩემს ლამაზ სახელმწიფოს მიწებს ართმევდა, ჩემს საყვარელ ხალხს კლავდა, ჩემს კულტურას და რელიგიას ეჯაჯგურებოდა თავისი ''ტურტლიანი'' ხელებით, ცდილობდა დაეჩოქებინა ის ერი რომელიც დრომაც ვერ დააჩოქა, თავიანთი ვითომ და ძლიერი ჯარით ჩემი პატარა დედულეთი ვერ დააჩოქა, ჩემი საქართველო, ჩემი სიამაყე ჩემი ქვეყანა სადაც დავიბადე, სადაც გავიზარდე, და სადაც მოვკვდბი, სადაც ჩემი ხალხი დამიტირებს, სადაც ჩემი სული მარადჟამ თავისუფალი იფრენს ჩემი ქვეყნის მთებში, ჩიტივით თავისუფალი ვარ ამ ლამაზი კავკასიონის უკან ჩემი სახელმწიფო თითქოს და პატარა მაგრამ ყველაზე დიდია, თავისი ტრადიციებით, თავისი ისტორიით, თავისი კულტურით და რელიგიით. მადლობა ღმერთო რომ ქართ