Ойлап тұрсам, дүние шолақ екен-ай!

Бiр-бiрiне, беу, адамдар қонақ екен-ай!

Арман-ай, өтедi дүние-ай жалған-ай!

Қырмызыдай құлпырған қайран жастық-ай!

Қара жерге қар жаумай-ақ солады екен-ай!

Арман-ай, өтедi дүние жалған-ай!

Қудым сенi-ай, дүние, жалықпай-ақ-ау

Ұстатпадың-ай судағы балықтай-ақ-ай!

Арман-ай, өтедi-ай дүние-ай жалған-ай!

Кейде оңыңды көрсетiп, кейде солыңды-ай

Танытпай-ақ-ау қойды-ау дидарыңды-ай!

Арман-ай, өтедi-ай, дүние-ай, жалған-ай

Когда я думаю об этом, мир мимолетен!

Друг для друга, дорогая, люди – гости!

Мечтай, мир пройдет, ложь!

Девушка, расцветающая, как багряная роза!

Она умрет, если на черную землю не упадет снег!

Мечтай, мир пройдет, ложь!

Я гналась за тобой, мир, не уставая от этого.

Ты не поймал меня, как рыбу в воде!

Мечтай, мир пройдет, ложь!

Иногда ты показываешь правую сторону, иногда левую.

Ты меня не узнаешь, перестаешь смотреть на меня!

Мечтай, мир пройдет, ложь!