Қурувчининг кундалигидан

Элмурод
Деворга кафел териб тургандим.
-- Ака бошимни бир силаб қўйинг,-- деган овоз келди ортимдан.
Бурилиб қарасам Элмурод исмли укамиз.
Жингалак жингалак сочли калласини эгиб ёнимга келиб турибди.
-- Нега сенинг битлаб кетган каллангни қашлашим керак экан, бошқа қиладиган ишим йўқми ?-- атай жиғига тегиб гапирдим.
Яқинда ўн саккизга кирган бу йигит билан яқин дўст бўлиб кетганлигимиз сабабли, баъзида ўзимдан йигирма ёш кичкиналиги ҳам эсимдан чиқиб кетади.
-- Ака сизга қашланг демадим, силанг дедим. Кейин бунақа гапириб одамни уялтирманг, сочим битламаган ҳар куни икки марта қиммат шампунда юваман, қаранг ялтираб туришини.
Сиз бир силанг, сабабини кейин айтаман.
-- Қўлим раствор, сени сочингга теккизсам баттар кир бўлади қўлим,-- кулгим келди уни бошини эгиб туришига.
Қўлимга кийган қўлқопни ечиб бошини силаб қўйдим.
-- Ана бўлдими энди? -- дедим.
-- Ака сиз жудаям катта савобга эга бўлдингиз мени бошимни силаб,-- дейди.
-- Йўғ-е, сен буни қаердан билдинг?
-- Ҳозир телефонда битта қори ака айтган маърузасида эшитдим, етимни бошини силаган инсонга жудаям катта савоб ёзилар экан.
Мен етимманку, сиз бошим силадингиз савоб олдингиз.
-- Ай, содда укам Элмуроджон-ей, силаш дегани мажозий маънода айтилаяпти.
Етимни бошини силаш деганда фақат қўл билан силаш тушунилмайди.
Ёрдам қилиш, моддий томондан кўмаклашиш, уй жойи йўқ бўлса уй қилиб бериш, оч бўлса тўйдириш ва ҳоказо, ана шу ишларни қилган одам етимни бошини силаган ҳисобланади.
--- Биламан ака, жа бизларни ўқимаганга чиқариб қўйманг.
Барибир сиз ҳам савоб олаяпсизда.
--- Бориб ишингни қил, мана шу ўнинчи қаватда ишлаётган ҳаммага каллангни қашлатиб юрма тағин, булар савоб ишласин деб.
-- Хўп ака, ишдан чиққандан кейин гаплашамиз а, иккита латифа айтиб берасиз.
--Тез-тез ишланглар, бор тезроқ.
У кетгач ўтириб ўйланиб қолдим.
Элмуроднинг ёнимга ишга қандай келгани тарихини айтиб ўтсам.
Ишлаш учун рухсатнома яъни патентга хужжат топшириш учун Ўзбекистондан яқинда келган икки ёш йигитни Москва вилоятида жойлашган "Миграционный центр" олиб боргандим.
Улар ичкарига кириб кетди, ташқарида чиқишини кутиб ўтириб бир одам билан танишиб қолдим.
У ёқ бу ёқдан гаплашиб ўтирдик, қаердансиз деб сўрасам ўзимизни тумандан чиқиб қолди.
Қайтадан қучоқлашиб кўришдик-ку, тақдирни қаранг.
Шу пайтгача бир туманда яшаб юриб бир бирини бу ҳаётда борлигини ҳам билмаган одамлар бегона юртда танишаяпмиз.
Ёши элликлар атрофида бўлган Хуррамбек ака, Москвада бир неча йиллардан буён таксичилик қилар экан.
Яқинда коллежни тугатган ўғлини ёнига ишга чақирган, шу ўғлига патент олиш учун бу жойга келишибди.
---Сиз нима иш қиласиз ?-- сўради мендан у киши.
---Мен қурилишида ишлайман, ҳозир бир фирмадан янги қурилган уйларни ички таъмирлаш ишларини олганмиз, катта бригадамиз.
Ўғли чиқиб келгунча анча суҳбатлашиб ўтирдик.
Кетиш вақтида телефон рақамини бериб, меникини ёзиб олиб кетди.
Хуррамбек ака билан суҳбатимиз келишиб қолди, ҳар куни иш вақти тугагандан кейин анча вақт гаплашиб ўтирамиз.
Ана шундай суҳбатларнинг бирида.
---Бахтиёржон сизга бир илтимос бор хўп десангиз, ҳам савобли иш,-- деди.
-- Айтинг ака, илтимос демасдан айтаверинг қўлимдан келса жоним билан.
---Бир йигитни ишга чақириш керак, мен билетига пул юборсам келгач сиз ёнингизга олсангиз шогирд қилиб.
Жудаям тиришқоқ, харакатчан бола, уялтириб қўймайди.
Отаси мени синфдошим, биринчи хотини эрта оламдан ўтди.
Уч фарзанди онасиз етим бўлиб қолди ёшлигидан.
Синфдошим бўлса хотинининг ўлганига олти ой бўлар бўлмас бошқа аёлга уйланди.
Ўгай она фарзандларига зулм қилиб бошлади ҳеч қанча вақт ўтмасдан.
Бу ҳолни кўриб чидаб тура олмаган қариндошлар уч гўдакни бўлиб бўлиб уйларига олиб кетишди.
Бу гапларга ҳам анча йиллар бўлди, мен сизга айтаётган йигит исми Элмурод, ўша вақтда олти ёшда эди.
Элмуродни амакиси уйига олиб кетди, тўққиз ёшли опасини тоғаларидан бири асраб олди.
Уч ёшга кирган укасини аммаси олиб кетди.
Элмурод ҳозир ўн саккизга кирган, ўзига уй жой қилиши,
опасини турмушга бериши керак.
Хуллас шу йигитни чақирсак.
-- Хуррамбек ака, яхши ўйлабсиз.
Чақиринг келсин, ўзим ёнимга ишга оламан, қўлимдан келгунча ёрдам қиламан мен ҳам.
Орадан бир ҳафта ўтиб ака телефон қилди.
-- Элмурод келди, регистрация қилиш учун хужжатларини топширдик.
Уч тўрт кунда тайёр бўлар экан, регистрациясини қўлига олиши билан ёнингизга олиб бораман, -- деди.
-- Хўп ака, қачон бўлса келаверингизлар.
Тўрт кундан кейин эрталаб Хуррамбек ака машинасида бир йигитни олиб келди.
Ранги рўйи қорачадан келган, ўрта бўйли, айни кучга тўлган даври мушаклари кийган футболкасини тешиб чиқаман деб турибди.
Юзи кулиб турсада, кўзлари мунгли боқади.
Сочлари жингалак жингалак худди арабларникига ўхшайди.
Ўша мунгли боқиб турадиган кўзлардан биттаси кўкарган экан, бурин шилинган кейин кўрибман.
-- Ассалому алайкум ака, мен Элмуродман,-- дея кўришиш учун қўлларини узатди.
Қўлини қисиб саломлашдим, қарасам қўли ҳам тирналмаган жойи қолмаган.
--Ўзбекистондан нимада келдинг ?-- дея сўрадим ундан.
--Самолётда келдим ака.
-- Йўлда тушиб-пушиб кетдингми самалётдан нима бало, афтингга қараб бўлмайди-ку.
Хуррамбек акага юзландим.
-- Ака бу болани қаердан топдингиз? Ёки боксга ҳам тушиб турадими бу йигит?
Ҳаммамиз баравар кулишдик, Элмурод билан ҳазил хузулимиз шу жойдан бошланди.
-- Яхши йигит Элмуроджон, нима бўлганини кейин ўзи батафсил айтиб беради.
Мен борай ишга,-- дея кетишга чоғланди Хуррамбек ака.
Қолинг, чой ичамиз деганга ҳам қарамасдан, бошқа вақти келаман машинасига ўтириб кетди..
Ичкарига кириб жойлашиб олгач.
-- Ўзи яқинда келган бўлсанг, афтингга қараб бўлмайди.
Нима қилдинг? -- савол бердим унга.
-- Ака мен аслида унча мунчага бировга қўл кўтармайман, жанжал қилмайман.
Хуррамбек бобомни ўғли синфдош дўстим бўлади.
Келганига бир ойча бўлди, бир жойда омборхонада ишлаяпти экан, бир бола урибди.
Ўша жойга олиб бор мени дедим, йўқ деса ҳам қўймадим.
Келган кунимдан икки кун ўтиб эди, ўша жойга омборхонага олиб бормагунча қўймадим.
Бордик, роса гавдали, ёши катта бир йигитни кўрсатди.
--- Ким бу одам десам, мени урган одам молдован,-- дейди.
-- Бора бора юзига мушт туширдим.
Баққуват экан, роса калтак едим аммо барибир қўймадим.
Охири бир амаллаб йиқитиб олиб обдон пўстагини қоқдим, --дейди.
-- Бало экансан-ку сен, Москвага келар келмас жанжал бошлабсан.
Дўстинг учун, унинг қасдини олиш учун қўрқмасдан девдек одамга ташланиб уни урганинг яхши, аммо бу жойларда жанжалдан узоқ юр.
Муштлашиш билан иш битмайди ҳеч қачон.
Агар мен билан узоқ вақт ишлашни истасанг доимо гапингизга қулоқ соламан деб сўз бер,-- дедим унга.
-- Хўп ака, доимо сўзингизга кираман.
Аммо ноҳақликни кўрсам чидаб тура олмайман, қўлим ўз ўзидан номардларнинг бурнига тегиб кетаверади.
Майли сиз қилма десангиз жанжал қилмайман.
Аммо ҳеч чидаб бўлмайдиган вазият бўлиб қолса, сўкишга рухсат борми?
-- Сен сўкишни ҳам биласанми ?
Сўкишга, нос чекишга, сигарет чекишга, спиртли ичимликлар ичишга рухсат йўқ.
-- Ака, мен нос, сигарет, ароқ деган расво нарсалардан йироқман, битта айбим шу, муштлашиш ва сўкиб қўйиш.
-- Тузатамиз бу камчиликни ҳам, энди ишга чиқамиз кетдик.
Биринчи кундан бошлаб Элмуродни молярка билан шуғулланаётган йигитлар ёнига қўшиб қўлига шпател бердим.
-- Атрофингда ишлаётган йигитларга қараб ўрган,-- дедим.
Хуш муомала бўлган, ҳам меҳнаткаш йигит тез орада ишга киришиб кетди.
Элмурод келганига бир ҳафталар бўлган эди, Москванинг бошқа томонидан яна бир иш олдик.
Бригадамиз иккига бўлинадиган бўлди.
Янги келган ёш йигитларга тўртта уста болани қўшиб янги олинган ишга жойлаштириш учун олиб кетдим.
Бир ҳафта ичида роса суҳбатимиз келишиб қолган Элмурод ҳам янги иш жойимизга кетадиган бўлди.
Йигитларни олиб бориб янги жойга жойлаштириб ўзим орқага қайтишим керак эди.
Ўзини Гена дея таништирган прораб иш жойимизни ва ётоқхонадан олинган жойимизни кўрсатди.
Ўша кунни ўзида иш бошлаб юбордик.
Катта йўл бўйида янги қурилаётган бино, машиналарга техник хизмат кўрсатадиган устахона экан.
Бизнинг вазифамиз, ичкари деворларни шпатлёвка қилиш.
-- Аввал атрофни бир тозалаб ортиқча нарсаларни ташқарига чиқариб ташлаймиз, ишлайдиган жойимизни сал тартибга келтириб кейин иш бошлаймиз,-- дедим йигитларга.
--Элмурод сен, боя Гена билан учрашган жойимиз борку ўша жойга бориб кел, Гена ўша жойда экан борсанг раствор тайёрлайдиган битта апарат бериб юборади, ўшани олиб кел.
Ҳамма ишга тушиб кетди.
Орадан йигирма дақиқалар ўтгач, қўлида қутиси очилмаган янги миксер апаратини кўтариб Элмурод келди.
-- Ака олиб келдим, қаерга қўяйин?
-- Мана шу стол устига қўйиб, йигитларга ёрдамлаш, қопларни бир чеккага тахлаб ташланглар.
Кейин тушлик қиламиз.
Иккинчи қаватга чиқиб тушлик қилиб қайтиб тушсак, "миксер" жойида йўқ.
Нариги ишлайдиган жойимизда кундузи иш қуролларимиз жой жойида турар, ҳеч ким тегинмас эди.
Саккиз одам "миксер" излашга тушдик.
Иш ҳам қолди.
Уч соатча ҳар бир тешикни, хоналарни қолдирмай кўриб чиқдик.
Шу ичкарида бўлиши аниқ, ким олган бўлса ҳам бу жойдан олиб чиқиб кета олмайди.
Сабаби атроф баланд девор билан ўралган, кириб чиқиладиган битта катта дарвоза бор, у жойда қаровуллар доим, кириб чиққан одамларни текшириб туради.
Бориб қаровуллардан ҳам сўрадим, билмаймиз дейишди.
Кечгача изладик миксер топилмади.
Генага телефон қилиб айтдим. У
бамайлихотир," йўқотган бўлсаларинг иш ҳақларингдан кесиб қоламан, бир икки кунда янгисини олиб келиб бераман" деди.
Кечқурун йигитларга қилинадиган ишларни тайинлаб бир уста болани бош қилиб қўйдим-да, ўзим биринчи иш жойимизга қайтдим.
Кейинги куни Элмурод телефон қилди.
-- Бахтиёр ака, миксер топилди.
-- Ростданми? Қаердан топилди? Ким олган экан?
--Анави ифлос Гена олган экан,-- деди у жаҳл билан.
-- Йўғе, мен ундан сўрадим олмадим деди-ку.
--Ҳозир ҳам олмадим деяпти у онасини.. уни ,-- сўкинди у.
-- Сўкишни ташлайман деб сўз бергансан, сўкмай гапир, сен қандай билдинг у олганини?
-- Ўша биринчи куни сиз мени юборганингизда, йўлда қайтишда қўлимда сим билан ўйнаб "миксер" қутисига Элмурод дея исмимни ёзиб қўйгандим, бугун у янги миксер сотиб олдим деб олиб келди, худди ўша қути, менинг исмим ҳам ёзилган жойида турибди.
-- Аниқми? Адашмаяпсанми?
-- Адашмадим ака, аниқ!
--Бўлди, эртага бораман. Сизлар индаманглар ўзим ҳал қиламан!
-- Ака мен жим тура олмайман, уни роса сўкдим. Рухсат беринг бурнига муштимни бир теккизай.
-- Индама, сўкма уни. Сўккан бўлсанг у нима деди?
-- Ҳеч нарса демади, ўзбекча умуман тушунмас экан, юзимга қараб туриб олдимдаги йигитлардан бу нима деяпти деб сўради.
-- Сизлар индаманглар, ўзим бориб гаплашаман,-- дедим.
Эртаси куни тушга яқин етиб бордим.
Аввал ишчилар билан учрашдим, ҳамма ёқни кўриб чиқиб, қилинган ишларни текшириб, кейин дарвоза ёнида турадиган қаровулга бориб учрашдим.
-- Менга 15-Сентябрь кундузги соат ўн иккидан ўн бешу нол-нолгача бўлган видео записни кўрсатасан,- дедим.
-- Сен кимсан? нега сенга записларни кўрсатишим керак?,-- деди қаровул баланддан келиб.
-- Ўша куни ўғрилик бўлган, бизни бўйнимизга қолиб кетаяпти, мен эшитдим ўғри шу дарвозадан чиқиб кетган.
-- Бор қўлингдан келганини қил, ҳеч қанақа видео ёзувни кўрсатмайман!
-- Кўрсатмасанг ҳозир фирмамиз директорига телефон қиламан,-- дедим мен ҳам бўш келмай.
Кейин қўлимга телефонни олиб қоровуллар
турадиган хонадан чиқа бошладим.
--Тўхта, майли ўзим айтаман миксерни менга Гена олиб келиб берди ва яшириб қўй деди.
Кейинги куни янги сотиб олдим деб ўзларингга қайтариб берди, сен ҳозир уни чақир ўзидан яна бир марта сўра агар тан олмаса кейин мени чақир.
Генага телефон қилдим.
-- Алло Гена тез биз ишлаётган жойга кел.
-- Ҳозир вақтим йўқ, кейинроқ бораман,-- деди у.
-- Кейинроқ менинг вақтим бўлмайди, кейин сенга қийин бўлади, ҳозир келмасанг бўлмайди.
-- Тушунмадим, нима демоқчисан?
-- Келсанг тушунтираман, қоровулнинг хонаси ёнидаман кутаяпман сени.
Иложсиз ўн дақиқада етиб келди.
Кўришдик.
-- Гена тўғрисини айт, "миксер" қаерда?,-- дея унинг кўзига тик қарадим.
-- Йўқотган сен мен қаердан биламан.
-- Йўқотган мен, ўғрилаган сен "миксер" ни топиб бер.Эшитдим биз келгунча ҳам кўп нарса йўқолган экан.Бошлиққа телефон қиламан ҳаммасини тўлайсан,--дедим.
У бир оз ўйланиб турдида, -- Мен сизларни бир қўрқитиб қўймоқчи бўлдим, иш қуролларингга эҳтиёт бўлишни ўргандинглар мана,-- дейди.
-- Кап-катта одам уялмай қилган ишингни қара, дафтарингни ол-чи, -дедим.
У ноилож дафтарини очди.
"Бригада Баха штраф пят тисяч" деб ёзиб қўйибди.
Ўзига ўчиртирдим.
Суҳбатимизни сал наридан кузатиб турган Элмурод билан Жаҳонгир исмли уста бола ёнимизга келишди.
-- Ака нима бўлди, тан олдими?,-- сўради Жаҳонгир.
-- Ҳа тан олди, ўчиртирдим,-- дедим.
-- Айтгандим-ку, мен биламан-да, онасини ...бу ўғрини,-- Элмурод сўкиб бошлади, Генага қараб, -- эй энгангни сени ўғри, ифлос!!!--дея ҳар ҳил қўпол сўзлар билан ўзбекчада шунақа бақириб сўкаяпти.
Генаддий тушунмайди, " нима деяпти бу бола" деб мендан сўраяпти.
-- Таржима қилинг, ака таржима қилинг бунга,-- ҳезланиб Генаддийга қараб бораяпти,-- ака рухсат беринг шу кўм-кўк кўзларининг атрофини ҳам кўкартирай.
-- Ишларингга боринглар, бўлди ортиқча гапни кўпайтирманглар.
Йигитлар ичкарига кириб кетгач, қилган ишидан заррача юзи қизармай безрайиб турган Генаддийга юзландим.
-- Иккинчи марта бизни бригадамиз атрофига яқинлашма, Мен Костяга телефон қилиб айтаман (Костя биз ишлаётган қурилиш фирмасининг директор ўринбосари, бизларни бу жойга ишга чақирган одам) ёки бошқа прораб қўйсин, ёки умуман керакмас бизга прораб агар сенга ўхшаган ўғри бўладиган бўлса.
Шу-шу Гена қайтиб олдимизга келмай кетди.
Орадан икки ҳафталар вақт ўтди.
-- Ака олган пулимни уйга юбормоқчи эдим, аммо қаердан қандай жўнатишни билмайман, ўзингиз жўнатиб беринг,-- дея ёнимга келди Элмурод.
--Хўп юборамиз, сал туриб озиқ овқат учун маҳсулот олиб келишга магазинга чиқаман, ўша вақтда жўнатаман.
Битта қоғозчага опангни исм фамилияси ва отангни исмини ёзиб бер.
-- Ака мен пулни дадамга юбормайман, опам қандай қилиб банкдан олишни билмайди.
Кейин менинг ишлаган пулларим ҳаммаси доимо амакимнинг хотини янгамда туради.
Пулни янгамнинг номига юбораман.
-- Хўп, ундай бўлса янгангнинг исм фамилияси ва отасининг исмини ёзиб бер.
Ишдан кейин бригадамиз йигитлари суҳбатлашиб ўтиришибди бақир-чақир қилишиб.
Мен кўпам шовқинга йўқман, ўзимни жойимга ётиб телефондан нимадир ўқиб ўтирибман.
Элмурод келди ёнимга, одати шу ҳар куни ухлаш олдидан келиб озроқ суҳбатлашиб кетади.
Латифа айтиб беринг дейди доим.
-- Пулни янгангнинг номига юбордим, шу янганг ҳақида кўп гапирасан, жудаям яхши кўрасан а?
-- Э, ака сиз билмайсиз-да янгам қандай яхши аёллигини.
-- Сен ҳеч айтиб бермасанг, фақат мақтайсан.
Бир бошдан айтиб бер-чи, нима сабабдан бу аёлни бунчалик яхши кўрасан?
-- Хуррамбек бобомдан эшитгансиз, олти ёшимда онамдан айрилиб бўзлаб қолганман.
Опам тўққиз, укам уч ёшда эди.
Ота ҳовлимиз катта данғиллама қилиб қурилган уйимиз бор эди.
Отам онамнинг ўлимидан олти ой ўтар- ўтмас бир аёлга уйланди.
Ўзи билан укам тенги бир ўғлини эргаштириб келди уйимизга у аёл.
Отам ўша болани ўғил қилди, бизни бегона билди.
Ўгай онам бўлса, бизларга азоб бериб бошлади.
Айниқса эндигина ўн ёшга кираётган опамга бутун уй рўзғор ишларини юклади.
Камига ҳар куни калтаклаб азоб берарди.
Опамни ёнини олганим учун мени, бизларнинг йиғлаётганимиз кўриб қўрқиб йиғлагани учун укамни урар эди.
Бу гаплардан хабар топган амакимнинг хотини Меҳринисо янгам бизларнинг ёнимиз олиб ўгай онамиз билан роса жанжал қилди.
Кейин ҳамма қариндошларни йиғиб, бу норасида гўдакларни бу уйдан олиб чиқиб кетмасак, кейин кеч бўлади дегач, бизларни қариндошлар бўлиб олишди.
Меҳринисо янгам мени ўзи билан олиб кетди.
Онамнинг меҳрига тўймагандим, янгам қўлидан келганча менга оналик қилди.
Ўғли ва қизи билан мени тенг кўриб катта қилди.
Ўн ёшимдан ўтар ўтмас мардикор ишлай бошладим.
Қўшниларнинг, сигирларига ўт ўриб келишми, қўйларини боқишми, молхонасини тозалаб бериш.
Томорқасида чопиқ қилиш фарқи йўқ, кучим етадиган нима иш бўлса қилиб кетаверардим.
Арзимас пул беришсада тортишиб ўтирмасдан олиб, янгамга олиб бориб берардим.
Амаким ишлайверсин, меҳнатда суяги қотади деса.
Янгам ишлашимга қаршилик қилар, элу-юрт, одамлар шу норасидани ҳам пул учун ишлатишаяпти деб гапиришади дея кўпинча ишга чиқармасди мени.
Мактабдан қайтишда уйга қайтмасдан тўғри далага кетиб, футбол ўйнаётган ўзимдан ёши катта болаларнинг қўй молларига қараб турганим учун ҳам пул олардим.
Бир куни ярим кечаси ҳовлидаги қаттиқ гаа гап сўзлардан уйғониб кетдим.
Ўша вақтларда ёшим ўн бешга яқинлаб қолган, энди усталарга қўшилиб иморат қурилиш ишларида ҳам ишлаб бошлаган дамларим эди.
-- Рўзғорга зарур бўлгач ишлатамизда хотин, кейин бир пул ортишганда жойига қўйиб қўямиз. Элмуродга ўзим тушунтираман.
У ҳам шу оила аъзосику,-- амакимнинг овозини таниб ноқулай бўлмасин деб бошимни кўрпанинг ичига тиқдим.
-- Йўқ, дадаси йўқ дедим сизга.
Етимнинг ҳақини ейишдан оғир гуноҳ йўқ, жудаям пул зарур бўлса ана сигирлардан бирини сотамиз.
Бу пулларни Элмурод не-не машаққат, меҳнат билан топган.
Бир марта ишлатиб ўргансак кейин одат бўлиб қолади.
Ҳафа бўлсангиз ҳам бу пулдан бермайман!
Амаким жим бўлиб қолди.
Мен болалигимдан ишлаган пулларим янгамга олиб келиб берардим, шу оилада яшаяпман, **** ичаяпман ҳарна ёрдам қилай деган бўлсам керак.
Аммо бирор марта ҳам пулларимни йиғинг деб айтмагандим, сўрамаганман ҳам ишлаган пулларим қани деб.
Яқин яқинда билдим, Меҳринисо янгам мен берган пулларни бир сўмини ҳам ишлатмасдан йиғиб юрган экан.
Фақат ўзимга, укамга ва опамга уст бош олиш керак бўлган вақтларда ишлатар экан. Эрталаб янгамга пул зарур бўлса бемалол ишлатаверинг мен берган пуллардан дегандим, рози бўлмади.
Ана шу ишлаганларим тўплаб яқинда қишлоғимиз чеккасидан ўн беш сотих ер сотиб олдик, фундамент қилиш учун тош туширдик.
Энди бу жойда ишлаб юборган пулимга уй соламиз.
Янгам ана шундай тенгсиз аёл ака.
--Барака топсин, ҳақиқатдан ҳам тенгсиз аёл экан, Аллоҳ рози бўлсин!
Уйни битирсанг уйланасан, тўйингда хизматда бўламиз Элмуроджон.
--Албатта ака, тўйимда ёнимда бўласиз.
Ўшандан кейин икки ойча бирга ишладик, кейин бизларни бу фирмадаги ишларимиз битгач ҳамма ҳар жойга тарқаб кетишди.
Элмурод,Хуррамбек бобосининг ўғли бўлган дўстининг ёнига кетди.
Тез- тез хабарлашиб турамиз ўшандан бери.
Бу воқеаларга ҳам сал кам беш йил бўлибди.
Ўтган йили телеграмдан бир расм юборибди Элмурод, ёнида келишган чиройли бир қиз.
-- Ёнингдаги қиз келинми?-- дея сўрадим.
-- Ҳа, бу қиз келинингиз, яқинда унаштирилдик.
-- Бахтли бўлинглар, тўй қачон?
-- Кузга, тўйга айтаман ака.
Элмурод севгиси тарихидан ҳам озроқ сўзлаб берди.
Севган қизиникига амакиси ва янгасини совчи қилиб юборса, қизнинг онаси розилик бермапти.
Ҳеч кими йўқ, ҳеч вақоси йўқ етим бўлса қизимни боқа олмайди дебди.
Қайта-қайта совчи юборавергач, қизнинг отаси куёв билан учрашиб юзма юз суҳбат қилмоқчилигини билдирибди.
Бўлажак қайнотаси билан учрашган Элмурод ҳаётидан қисқача сўзлаб беради.
Кейин қизнинг отаси онасига шундай дейди.
" Қизингни берсанг шундай йигитга берасанда, ҳаётнинг аччиғини тотган, ҳамма нарсага ўз кучи билан эришган, ўзига уй солган опасини ўқитган, укасини ўқитаётган ҳақиқий мард йигит экан.
Отасининг пулига кариллаб юрган сўтақўзилардан минг марта ортиқ мен учун."
Яқинда тўйи бўлиб ўтди.
Иложсиз тўйида қатнаша олмадим.
Бахтиёр_Турсунов