Предыдущая публикация
Фильтр
«Քրիստոս չասաց․ «Ես ձեզ դրախտ կտամ», այլ ասաց․ «Ես եմ դրախտը»։
Երբ Նա մտնի մեր սրտի մեջ, դրախտը Նրա հետ միասին կմտնի»։
Սուրբ ծերունի Պաիսիոս (Աթոսացի)
XX դարի ամենահայտնի և սիրված ուղղափառ սրբերից մեկն է, մեծ աղոթական, հոգևոր հայր և մարգարեական շնորհ ունեցող աստվածապաշտ մարդ։
Մարդիկ հազարներով էին գալիս նրա մոտ՝ խորհուրդ, մխիթարություն և աղոթք խնդրելու։
Նրա խոսքերը լի են հույսով, լույսով և Քրիստոսի կենդանի ներկայությամբ։
Ծերունի Պաիսիոսը մշտապես սովորեցնում էր, որ
Քրիստոնեությունը գաղափար չէ, այլ կենդանի հարաբերություն Քրիստոսի հետ։
Այդ պատճառով էլ ասաց․
«Քրիստոսը Ինքն է դրախտը»...
Հոգու Կանչ
Երբ Նա մտնի մեր սրտի մեջ, դրախտը Նրա հետ միասին կմտնի»։
Սուրբ ծերունի Պաիսիոս (Աթոսացի)
XX դարի ամենահայտնի և սիրված ուղղափառ սրբերից մեկն է, մեծ աղոթական, հոգևոր հայր և մարգարեական շնորհ ունեցող աստվածապաշտ մարդ։
Մարդիկ հազարներով էին գալիս նրա մոտ՝ խորհուրդ, մխիթարություն և աղոթք խնդրելու։
Նրա խոսքերը լի են հույսով, լույսով և Քրիստոսի կենդանի ներկայությամբ։
Ծերունի Պաիսիոսը մշտապես սովորեցնում էր, որ
Քրիստոնեությունը գաղափար չէ, այլ կենդանի հարաբերություն Քրիստոսի հետ։
Այդ պատճառով էլ ասաց․
«Քրիստոսը Ինքն է դրախտը»...
Հոգու Կանչ
Уходят наши матери от нас,
Уходят потихонечку, на цыпочках,
А мы спокойно спим, едой насытившись,
Не замечая этот страшный час.
Уходят наши матери от нас не сразу, нет,
Нам это только кажется, что сразу.
Они уходят медленно и странно,
Шагами маленькими по ступеням лет
Все удаляются они, все удаляются.
К ним тянется очнувшись ото сна,
Но руки вдруг о воздух ударяются -
В нем выросла стеклянная стена!
Мы опоздали. Пробил страшный час.
Глядим мы со слезами постоянными,
Как тихими суровыми колоннами
Уходят наши матери от нас...
Евгений Евтушенко
Уходят потихонечку, на цыпочках,
А мы спокойно спим, едой насытившись,
Не замечая этот страшный час.
Уходят наши матери от нас не сразу, нет,
Нам это только кажется, что сразу.
Они уходят медленно и странно,
Шагами маленькими по ступеням лет
Все удаляются они, все удаляются.
К ним тянется очнувшись ото сна,
Но руки вдруг о воздух ударяются -
В нем выросла стеклянная стена!
Мы опоздали. Пробил страшный час.
Глядим мы со слезами постоянными,
Как тихими суровыми колоннами
Уходят наши матери от нас...
Евгений Евтушенко
Շնորհակալ եմ Տե´ր ունեցածիս ու չունեցածով սիրտս օրհնելու համար, ամեն օրվա բացվող լույսի և հաճախ հոգուս մթության համար, որը ստիպել է մթության միջից արևներ քաղել ու մարդկանց հոգում մի փոքր լույս լինել:Շնորհակալ եմ Տե´ր հարազատ մարդկանցով կյանքս լցնելու համար, օտար սրտերին իմ ճանապարհից հեռացնելու համար: Շնորհակալ եմ, որ հաճախ թողել ես անկոշիկ մնամ, որ ոտաբոբիկ քայլող մարդու ցավը հասկանամ ու որ չդատեմ նրա անցնելիք ճամփան, եթե կարող եմ այդ պահին ձեռքս մեկնեմ օգնության:Շնորհակալ եմ, որ շատ հաճախ իմ ցանկացածը իսկույն չես տվել, որ կարողանամ չունևորի համար իմ չունեցածից մի պատառ քաղել:Շնորհակալ եմ, որ թողել ես ընկնեմ, որ երբ բարձունքիս քեզանով հասնեմ, ներքևում կանգնամ մարդուն չանտեսեմ:Շնորհակալ եմ,
ՇՆՈՐՀԱՎՈՐ ՏՈՆԴ, ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԲԱՆԱԿ
Տոնդ Շնորհավոր Հայ Զինվոր
Փա՛ռք Հայոց բանակին, նրա զինվորի՛ն, զինվոր ծնած մայրերի՛ն ու հայ ժողովրդի՛ն:
Շնորհակալ ենք ձեզ, քանզի մեր թիկունքում զգում ենք ձեր ուժը և վստահաբար քայլում դեպի հաղթանակներ գիտության ու կրթության ոլորտում: Մաղթում ենք բոլոր զինվորներին անփորձանք ծառայություն, խաղաղություն հայոց սահմաններին, համբերություն ձեր ծնողներին և մենք էլ սրտի թրթիռով սպասում ենք ձեր վերադարձին:
Ապրե՛ք, որ դուք կաք, քաջազուն տղե՛րք:
Տոնդ Շնորհավոր Հայ Զինվոր
Փա՛ռք Հայոց բանակին, նրա զինվորի՛ն, զինվոր ծնած մայրերի՛ն ու հայ ժողովրդի՛ն:
Շնորհակալ ենք ձեզ, քանզի մեր թիկունքում զգում ենք ձեր ուժը և վստահաբար քայլում դեպի հաղթանակներ գիտության ու կրթության ոլորտում: Մաղթում ենք բոլոր զինվորներին անփորձանք ծառայություն, խաղաղություն հայոց սահմաններին, համբերություն ձեր ծնողներին և մենք էլ սրտի թրթիռով սպասում ենք ձեր վերադարձին:
Ապրե՛ք, որ դուք կաք, քաջազուն տղե՛րք:
загрузка
Показать ещёЛевая колонка
О группе
Եթե խումբը ձեզ դուր է եկել խնդրում ենք հրավիրեք ընկերներին դեպի խումբ։
Скрыть информацию
Фото из альбомов