ნეტავ იცოდე როგორ მიჭირს ახლა უშენოდ

მინდა დამტოვოს ყველამ სადმე მარტო წავიდე
სადაც არავინ მეკითხება:
რატომ გატირეს? ...
წავალ სადმე შორს სადაც უფრო მეტად ვიტირებ,
სადაც ვიქნები მარტო მშვიდად და ბევრს ვიფიქრებ,
არავის ხმას და დარიგებებს აგარ გავიგებ.
ვიქნები მარტო ჩემს ფიქრებთან ჩემს ტკივილებთან
მერე დავიწყებ გახსენებას ძველი ამბების.
ზოგი ცრემლს მომგვრის, ზოგი ტკივილს, ზოგიც მაგიმებს
ყველა ტკივილი, ყველა ცრემლი, ყველა ღიმილი,
ნეტავ იცოდე როგორ მამშვიდებს.
ვიხსენებ წუთებს მშვიდს, ხალასს და ახლა სევდიანს,
თუმცა ეს სევდა ახლა ჩემთვის ყველაერია.
ხანდახან ვფოქრობ, ვცდი ცხოვრებას სხვასთან დავიწყებ,
სხვას შევიყვარებ, სხვას ვაკოცებ, სხვას გავუგიმებ
გამახსენდები, შენზე ფიქრით ღამეს დავითევ
და მერე ისევ შენი ზარის ლოდინს დავიწყებ.
რავქნა ასეა შენზე ფიქრებს თავს ვერ ვარიდებ.
ამგვარ ფიქრებში ნახევარი წელი გავლიე,
ახლა არც მახსოვს თუ ოდესმე გული მატკინე
ისევ მიყვარხარ, ისევ გელი ისევ მაფიქრებ.
ვიცი ოდესმე თუ შემხვდები გვერდს ვერ აგიქცევ,
ჩაგეხუტები, გეფიცები არსად გაგიშვებ,
ასე მიყვარდი, მიყვარხარ და სულ მეყვარები,
შენთავს ვფიცავარ არასოდეს დამავიწყდები.