Eşqin yaşadandan mənə həzz lovğalanırdım, Ümman kimi qəlbində sənin dalğalanırdım.

Hərdən acı rəftar edib əhvalımı pozardın, Dağlar arasından elə bil yırğalanırdım. Sən qəm eliyərkən, əzizim, sanki dəyirdim Dağdan-dağa, daşdan-daşa hey parçalanırdım. Bilsəydim əgər sən məni tərk eyləyəcəksən, Neyçün sənə mən bəs bu qədər arxalanırdım..?