Daniele Barioni Torna a Surriento

to klasyczna pieśń neapolitańska z 1902 roku, skomponowana przez Ernesto De Curtisa do słów jego brata Giambattisty. Tekst jest napisany w dialekcie neapolitańskim, nie w standardowym języku włoskim. Oto oryginalny tekst w neapolitańskim: Torna a Surriento Vide 'o mare quant'è bello, spira tanto sentimento, comme tu a chi tiene mente, ca scetato 'o faie sunnà. Guarda gua' chistu ciardino; siente, sie' sti sciure arance: nu profumo accussi fino dinto 'o core se ne va... E tu dice: "I' parto, addio!" T'alluntane da stu core... da la terra da l'ammore... Tiene 'o core 'e nun turnà? Ma nun me lassà, nun darme stu turmiento... Torna a Surriento, famme campà! Vide 'o mare de Surriento, che tesoro tene nfunno: chi ha girato tutto 'o munno nun l'ha visto comm'a cca'. Guarda attuorno sti sirene, ca te guardano 'ncantate, e te vonno tantu bene... Te vulessero vasà! E tu dice: "I' parto, addio!" T'alluntane da stu core... da la terra da l'ammore... Tiene 'o core 'e nun turnà? Ma nun me lassà, nun darme stu turmiento... Torna a Surriento, famme campà!