ოხ ღმერთო ჩემო, რა მძიმეა ჯვარი აქ ყოფნის, რა სუსტები ვართ, შენთან მოსვლის ძალა არ გვყოფნის... ვერ გ

ოხ ღმერთო ჩემო, რა მძიმეა ჯვარი აქ ყოფნის, რა სუსტები ვართ, შენთან მოსვლის ძალა არ გვყოფნის... ვერ გვიპოვნია სწორი გზები სტუმრებს ამ მიწის, ზოგმა საერთოდ რისთვის ცოცხლობს ისიც არ იცის... ოხ ღმერთო ჩემო, რა ამოხსნის ამდენ მაგალითს?! ყალბი ქვისაგან ვეღარ ვარჩევთ ნამდვილ მარგალიტს!... სიყვარულია ჩვენი მოსვლის არსი და ვალი, მაგრამ შემოქმედს ვამჯობინეთ ქვეწარმავალი... ოხ ღმერთო ჩემო, რატომ ვკარგავთ არსსა და სახეს, განა ასეთი რა მზაკვრული გეგმა დასახეს?!... ისე ჩაგვიძვრა და ისე ღრმად სულში წყეული, რომ აღარც კი ვართ მხეცისაგან გამორჩეული... ოხ ღმერთო ჩემო, რა დააღწევს თავს ამ ჯურღმულებს, სულდაკარგულებს რა გვაცოცხლებს, რა გვასულდგმულებს?!... დღეს კი შენს შექმნილ უსირცხვილო შვილებს, ყოფილებს, მხოლოდ ნივთები და ის ვერცხლი გვაკმაყოფილებს. :'( გიგა მუჭაური. 21/10/2016. 03:30.