როდის გამიშვი ხელი.. რატომ? რატომ არ მკითხე მინდოდა თუ არა მე შენგან წასვლა? .. რატომ მადინე ცრემლი?.. არ გენატრები? .. მითხარი არა? ... მეე? მე მომენატრე !! .. როგორც ყოველთვის მომენატრე..აქ, ჩემთან ჩემში, ყველაფერი ისევ ისეა შენს დროს რომ იყო.. აი აქაც ოთახში , იმ ოთახში ჩვენ რომ გვიყვარდა იატაკზე უაზროდ ჯდომა.. გახსოოვს? თვალებით ვსაუბრობდით.. თითებით.. ყელით.. თმებითაც კი ერთმანეთს ვგრძნობდით..სველი ტუჩები გაშმაგებით უერთდებიან ერთიან განცდას.. დრო გადიოდა..დრო გადიოდა.. მაშინაც კი როდესაც ზეცა ფიფქებს ათოვდა გათოშილ მიწას, ჩვენ ვმზიანობდით.. გაზაფხული იყო მაშინაც ჩვენს გულებში .. მაშინ როდესაც გარეთ ქუჩებში ყინვა მეფობდა .. რატომ! რატომ გამიშვი ხელი .. რატომ არ მკითხე მინდოდა თუ არა მე შენგან წასვლა?! .. დღეს კი.. დღეს უცაბედად მე ისევ შევხვდი ქუჩაში შენს თვალებს.. დრო ჩვენთან ერთად გაჩერდა თითქოს.. რატომ .. რატომ არ მკითხე მინდოდა თუ არა მე შენი ნახვა! ... ისევ მიყვარხარ! არა, ისევ არა, ყოველთვის მიყვარდი და მიყვარხარ დღესაც !!