Αυτό το βίντεο το αφιερώνω στην αδελφή μου..Που όλα τα απογεύματα της παιδικής μας ζωής κ αργότερα της φοιτητικής,παίζαμε κυνηγητό με τα όνειρα μας.Τελικά μάθαμε πολλά η μία στην άλλη.Για'σενα που κυνήγησες αυτό που ήθελες τότε κ ας μην ήρθε ποτέ.Χαμένη δεν είσαι εσύ.Αλλα αυτος που δεν μοιράστηκε το όνειρο μαζί σου..
Είδα μέσα στη βουή
την παλιά μου αγάπη
τόσες θύελλες εκεί
τόσες πυρκαγιές
Πως να κλείσει η πληγή
πως να βγει το αγκάθι
γιατί βρήκαμε γιατί
τόσες αφορμές
Θα ΄μαι πάντα εδώ
να φυλάω αυτά που πέταξες
δεν σε συγχωρώ
για όλες τις φωτιές που ξέχασες
Θα 'μαι πάντα εδώ
όσα χρόνια κι αν περάσανε
δεν μας συγχωρώ
από φόβο χάσαμε
Στον υπόγειο σταθμό
μια οφθαλμαπάτη
μες στο πλήθος το βουβό
χάθηκε κι αυτή
Δεν το καταλάβαμε
πόσο αργεί η αγάπη
να δούμε δεν προλάβαμε
το τέλος μας αρχή
Θα ΄μαι πάντα εδώ
να φυλάω αυτά που πέταξες
δεν σε συγχωρώ
για όλες τις φωτιές που ξέχασες
Θα 'μαι πάντα εδώ
όσα χρόνια κι αν περάσανε
δεν μας συγχωρώ
από φόβο χάσαμε