გულს ისევ მოსწყურდა, შენი სიცოცხლის ფერება.
ისევ სუნთქვიდან სუნთქვამდე, დროს კი ღამის გათენება
დილას მზესავით ღიმილი, შენი თვალების მშვენება ჩემო...
შენ ჩემი წარსული და ჩემი მომავალი ხარ,
ამქვეყნად შენ ყველაზე, ამქვეყნად ყველაზე კარგი ხარ...
მუდამ სიცოცხლის ღიმილით, სიყვარულისთვის გაზრდილხარ ჩემო.
შენ ჩემი წარსული, ხვალ ისევ მომავალი ხარ - ჩემოო,
რას ვიფიქრებდი რას, უშენობას თუ დავხატავდი ერთ დროს,
მაგრამ დღეს ორივემ კარგად ვიცით - სიყვარული გავზარდეთ სხვისთვის ვერ გთმობ...
ორივემ კარგად ვიცით, რომ სიყვარული გავზარდეთ სხვისთვის ვერ გთმობ...
ტკივილით გიხსენებ, ვცდილობ ღიმილით დავფარო,
მაგრამ შენი ეს სიშორე თითქოს მაძულებს სამყაროს
ჩვენი წარსულის ერთობა, დღეს უკვე დრომ სულ სხვას რომ ანდო.
შენ ჩემი წარსული, ხვალ ისევ მომავალი ხარ - ჩემოო,
რას ვიფიქრებდი რას, უშენობას თუ დავხატავდი ერთ დროს,
მაგრამ დღეს ორივემ კარგად ვიცით - სიყვარული გავზარდეთ სხვისთვის ვერ გთმობ...
ორივემ კარგად ვიცით, რომ სიყვარული გავზარდეთ სხვისთვის ვერ გთმობ.......