მინდორთა მშვენება- ზღაპრული
გახუნდა, დაეტყო ცვლილება,
მიდიან დღეები ზაფხული
ილევა,
ილევა,
ილევა...
ტყეები ფერგადაზაფრული
გრიგალებს დაუდგნენ თავდებად,
თავდება მცხუნვარე ზაფხული.
თავდება,
თავდება,
თავდება...
კლდეები შავ ნისლში ჩაფლული
გოდებენ,ჩივიან კაცივით:
რა იქნა სითბო და ზაფხული -
გავცივდით,
გავცივდით,
გავცივდით...
მე ვიღას შევჩივლო ნაკლული,
ეს გული ვიღასთან გადავხსნა?
აღარც შენ და აღარც ზაფხული
რაღა ვქნა,
რაღა ვქნა,
რაღა ვქნა...