VABANK 2. 1984 HD (cały film PL) Jan Machulski

Kramer skazany za upozorowany przez Kwintę rabunek własnego banku odsiaduje wyrok w więzieniu. Wraz ze Sztycem udaje mu się zbiec, ale odmawia natychmiastowego wyjazdu do Szwajcarii, ponieważ chce zemścić się na Kwincie. Ten zaś spokojnie uprawia warzywa. Z gazet dowiaduje się o ucieczce Kramera. Zaalarmowany nią jest również przyjaciel Kwinty, Duńczyk, który zajął się produkcją filmową. Stawiski, sekretarz Kramera, wynajmuje Tędlarza, specjalistę od "mokrej roboty". Angażuje się on jako statysta filmowy i rani strzałami z pistoletu Duńczyka. Ma to wywabić Kwintę... Sztyc porywa córeczkę Marty, która mieszka teraz z Kwintą. Byłemu genialnemu kasiarzowi udaje się ją jednak uwolnić z szafy pancernej i samemu wydostać z zastawionej na niego pułapki. Co więcej - policja na podstawie śladów uznaje, że Kwinto zginął, kiedy usiłował wydostać się z sejfu po utracie dziecka. Sztyc i Kramer przekraczają granicę niemiecką i odlatują awionetką do Szwajcarii. Cała ta akcja została jednak zaaranżowana przez Kwintę i Duńczyka. To oni wyjeżdżają naprawdę do Zurychu, by zrealizować czeki Kramera podpisane przez niego po pijanemu. "Riposta" nie spotkała się już z takim aplauzem krytyki jak "Vabank" i "Seksmisja" - dwa wcześniejsze filmy Juliusza Machulskiego. Realizując klasyczny "sequel" reżyser nie uniknął autocytatów i kopiowania pomysłów z pierwszej części. Gdzie zawiodła go inwencja, posłużył się pastiszem i traktowaną z humorem aluzją. Uważny widz dostrzeże w wielu scenach "Vabanku" prześmiewcze nawiązania do "Ojca chrzestnego" Coppoli, "Żądła" Hilla, klasycznych westernów w rodzaju "Rio Bravo", czy stylu gry takich aktorów jak Humphrey Bogart i Edward G. Robinson. Lista zapożyczeń jest zresztą dużo dłuższa. Jednak nie sam talent parodystyczny Machulskiego sprawił, że "Vabank II" poprawił sytuację finansową wielu kin. Inne mocne strony "Riposty" to interesująco opowiedziana intryga i przednie aktorstwo. Reżyseria Juliusz Machulski Scenariusz Juliusz Machulski Główne role Jan Machulski Bronisław Wrocławski Witold Pyrkosz Leonard Pietraszak Jacek Chmielnik Krzysztof Kiersznowski Muzyka Henryk Kuźniak Zdjęcia Jerzy Łukaszewicz Scenografia Andrzej Przedworski Kostiumy Gabriela Star-Tyszkiewicz Montaż Mirosława Garlicka Jan Machulski – Henryk Kwinto Leonard Pietraszak – Gustaw Kramer Witold Pyrkosz – Jerzy Józef Duńczyk Krzysztof Kiersznowski – Nuta Jacek Chmielnik – Moks Elżbieta Zającówna – Natalia Ewa Szykulska – Marta Rychlińska Ania Guzek – Justysia, córka Marty Rychlińskiej Bronisław Wrocławski – Edward Sztyc Józef Para – komisarz Przygoda Ryszard Kotys – Melski Zbigniew Geiger – Stawiski, sekretarz Kramera Józef Jaworski – Tędlarz Grzegorz Heromiński – asystent komisarza Przygody Marek Walczewski – Twardijewicz, dyrektor więzienia na Sikawie Beata Tyszkiewicz – baronowa, fałszywa hrabina Żwirska Jerzy Matula – Janusz „Kruca bomba” Jan Paweł Kruk – specjalista od mokrej roboty znaleziony przez Stawiskiego Marek Kępiński – Malinowski, podwładny naczelnika Twardijewicza Czesław Przybyła – strażnik w więzieniu na Sikawie Tadeusz Kożusznik – „żołnierz polski” Eugeniusz Wałaszek – chłop spotkany na drodze przez Sztyca Tadeusz Bogucki – adwokat Kramera Bogdan Słomiński – „celnik niemiecki” Włodzimierz Musiał – „Szpula”