Фильтр
Закреплено
  • Класс
Еллар төрле.
Әй бу дөнья! Еллар төрле...
Кемгә эт көнен күрсәтә,
Кемне елата, әрнетә,
Кайсын маймылдай сикертә.
Үтеп бара тагын бер ел
Шуыша- шуыша елан булып.
Урап алды дошман илне
Сулышларны буар булып .
Гомер бит ул. Тик шатлыктан Тормый икән язмышлар да,
Үземнеке, тик минеке
Югалтулар, табышлар да.
Чакты елан, һич жуелмас
Көннәр, төннәр буталышы...
Кемнәрнеңдер шушы елда Калды соңғы тукталышы.
Бар болыты, бар кояшы,
Төрле көннәрнең агышы.
Кемнәргәдер кала бүләк-
Зур жиңүләрнең уңышы.
Киләсе ел һәммәбезнең
Бу тормышта уңсын юлы,
Киләчәктә көтсен безне
Аттай тугры дуслык елы.
Килә безгә Өр-Яңа ел
Ак юллардан атта чабып,
Көмеш кыңгыраулар тагып,
Килсен Жиңү таңы алып.

29. 12. 2025.
Әй бу гомер агышлары.
Ел артыннан еллар уза,
Әй бу гомер агышлары...
Шатлык- тамчы, кайгы-камчы
Шулай кеше язмышлары.
Ап-ак кыш урталарында
Язлар кабатланмас инде
Ак күгәрчен кебек сөю
Юктыр, канатланмас инде.
Айлы кичләр, ал таңнары
Санаулы шул вакытлары
Һәркемдә дә гомер тик бер
Яшибез бер вакыт бары.
Усал җилләр каермасын
Өметләрнең канатларын
Эзләгәннәр тапса икән
Өзелеп яратканнарын
Өнме,төшме бүгенге көн
Үтә сынаулы еллары
Бәхет, шатлык, гомер биреп
Атсын Яңа ел таңнары.
Ап-ак кыш урталарында
Күңелдә яз булса иде
Ак күгәрчен булып гомер
Тагын канатланса иде.
6. 12. 2025.
Гөлшат Галина-Ихсанова.
Взойдет солнце.
Всё скучней жизни дыханье
Всё пережить- не значит жить.
Уходит день, но есть надежда
И завтра увидеть рассвет.
Вот тени крадутся тихо
На землю бросив мрак и тень
Шум и гам всё меньше, реже
Садится солнце, гаснет день
Темнеет и ночное небо
Заволокло со всех сторон
Это осени прохлада
Короткий, безотрадный сон
Ночное небо так угрюмо
Все стихло в жуткой темноте
Будто тайно наши судьбы
Решают там на высоте.
Скоро выступят из мраку
Очертания домов
И взойдет на востоке солнце
Пробуждая нас от снов
Вот заря уже алеет
Еще минута и свет кругом
Уходит ночь и вновь начнется
Чем мы дышим и живем
31. 10. 2025.
Гульшат Галина-Ихсанова.
Кабат яшәр иде кеше..
1.Исләремдә туган йортта
Әткәйле-әнкәйле чакта
Шау-гөр килеп ничә бала
Үстек бит җылы кочакта.
2.Туган йорттан канатланып
Очтык ерак офыкларга
Әзер идек хыялыйлар
Зур тормышны кочакларга.
3.Һаман әле исләремдә
Өзелеп аны көткән чагым
Йөрәгемнән коштай очып
Чыгар төсле иде җаным.
4.Безне дә урап үтмәде
Мәхәббәтнең ялкыннары
Су буенда без дә парлап
Яндырдык бит учакларны.
5.Ул кадерле минутларны
Кайтарырга юк бер чара
Үткәннәрне эзлиме җил,
Җил дә миндәй, әй бичара.
6. Бай булмадык, әмма ләкин
Эшләп яшәп гомер иттек
Туган җирдә тормыш корып
Яшәүне без бәхет дидек
7.Балалар диеп өтелеп
Үзеңне оныткан чаклар
Булды, булды. Кая алар?
Кем юатыр, кем кочаклар?
8.Булдыкмы соң б
Үрнәк булыр исемең, Артурым.
Туган мәктәбеңә сының кайтты,
Даның кайтты, яраларым тагын яңарды.
Кыска гына гомеркәйләреңдә
Якты йолдыз булып яналдың.
Синең сының һәр ел шул мәктәптә
Каршы алыр яңа буынны
Күңеленә салыр һәр укучы
Ышанычлы кеше булуны.
Илен яклар кыю солдат дигән
Даның кайтты, үзең кайтмадың.
Тынгы белмәс җаның киң җиһанга,
Йолдызларга ашыгып юл алды.
Син укыган класс, син утырган парта...
Хәзер инде герой партасы.
Солдат исән кайтсын, юк булмасын
Герой партасының яңасы.
Ватанымның тугры улы булдың,
Үрнәк булыр исемең күпләргә.
Саф намусың,якты хыялларың
Үзең белән алдың күкләргә.
9. 10. 2025.
Гөлшат Галина- Ихсанова.
Вернулся ты, сыночек двухсотым.
(Артур сыночек, пока я жива, буду помнить тебя)
Вернулся ты, сыночек. двухсотым.
Помню, перед нами твой гроб.
Потемнело в глазах, слезы градом,
Плачет улица, плачет народ.
В тот миг вспыхнул пожар в моем сердце.
Образ твой, сплетенный из лучей,
Войны неоконченной пыланье
От взрыва до небес столб огней.
Как содрогнулась, корежась земля.
Ты лежишь весь в огне на земле
Сколько ж ты ждал обретать покой?
А вокруг дым и смрад и деревья в огне.
Мы ждали, надеялись, что ты жив,
Жили ожиданием коротких вестей.
Только по ДНК тебя опознали
После долгих тревожных ночей и дней.
Пожить бы тебе, да, сын, не успел
Тебе всегда будет 21.
Был ты молод, красавец и не трус
Но тв
Только один миг.
Было 30-ое августа.
Был день, но оставил мрак и тень
Который изменил судьбу навек.
Все рухнуло вмиг. Был человек.
Только один миг.
Была любовь и надежды были,
Душа его была открыта.
Был молод, горяч и жизнь любил.
Был миг. Была сомнений смута.
Только один миг.
Был человек. И не только был.
Жил, мечтал, любил. Отчизна зовет.
Надо подписать. Ушел воевать.
Месяц не прошел, а его уж нет.
Только один миг.
В этот мир раздоров и печалей
Был рожден он с доброй душой..
И погиб солдат, в 21 год.
На войне беспощадной.Прощай.
Прощай, мой родной.
В сердце неизгладимая рана,
Был человек, но оставил след.
И светлые воспоминания
Прожитых лет не исчезнут.Нет.
Не исчезнут. Нет.
Был человек.
Кадалган ук бозлы инде...
Дәвалар юк инде җанга
Гүр салкыны яраларда
Я, әйтегез, кемнәр белә
Шул салкыннан араларга?
Я, әйтегез, ничек итеп
Онытырга үткәннәрне?
Йөрәгеңне телеп алып
Бу дөньядан киткәннәрне?
Ватан өчен яугир булып
Гомерең бирдең, газиз бала,
Әмма бу дөньяда онытылмас
Батырлыгың, даның кала
Тик йөрәктә әрни яра.
Язмыш сынаулары авыр
Аерылдык без мәңгегә
Юк бер чара үзгәртергә
Үкси бары тик җан гына.
Каһәр сугыш алды, балам,
Сине безнең аралардан
Син мәңге яшь йәрәгемдә
Каннар саркый яралардан
Язмышлардан сугыш уты,
Яшен атып узды инде
Йөрәкләрдә калды салкын,
Кадалган ук бозлы инде.
Яңгыр булып күз яшьләре
Юа агып тәрәзләрне
Сугыш тынар,тик ялганмас
Балаларның гомерләре.
Яңгы
Телгәләнә жаным.
Елаганым булды мәхәббәттән
Искә алып татлы мизгелләрне
Сүндерәлми тыйдым хисләремне
Өзелгәнче тартып тезгеннәрне.
Яраларым сызлап чарасыздан
Көчсезлектән түгәм яшьләремне
Адашамын барыр юлларымны
Эшли алмыйм эшләр эшләремне.
Яңа көнгә аяк басканда да
Телгәләнә жаным: кайда хата?
Бу дөньяның тәмуг утлары шул:
Балаң синнән алда үлеп ятса.
Гөрләп бара дөнья дигән чакта
Кисте сугыш якты өметләрне
Канлы яшьләр кыса йөрәкләрне
Сугыш кыра асыл егетләрне.
Күзләрдә яшь кибә, бары күңел
Елый һаман, әрни япа-ялгыз
Бәхетләр дә, сөеп- сөелүләр
Нигә мизгел ,нигә, нигә бик аз?!
Яшәрме бер жаным тынычланып
Онытырмы күңел әрнү-зарын
Қайдан көчләр алыйм чыгар өчен
Бу тормышның йотар упкыннары
Показать ещё