ასე მგონია, თითოეული ადამიანი, ბედნიერი თუ უბედური, რაღაც ზღვარს აღწევს და თითოეულს რაღაც ბედის ცვლილება ელის. ბედნიერად მცხოვრებს მანამ უმართლებს, ვიდრე შეუძლია ხვედრს დასჯერდეს და უსამართლობა არ ჩაიდინოს. მაგრამ ბედნიერებით გალაღებულს, უკეთურობისკენ რომ წასცდეს ფეხი, მაშინ ყველაფერი უკუღმა შემოუტრიალდება, უპოვართ კი, თუ ცუდს არაფერს ჩაიდენენ და ღირსეულად დამორჩილდებიან ბედს, უთუოდ დაუდგებათ დრო, როცა უკეთესი ხვედრი ერგებათ. ამიტომ, ნურც შენ დაამყარებ დიდ იმედს შენს სიმდიდრეზე და და ნურც ჩვენ, ღარიბებს, აგვიგდებ აბუჩად, რათა ყოველმა შენმა მნახველმა ბედნიერების ღირსად ჩაგთვალოს!!!!!