ადამიანობა ძნელი რომ არის, იმიტომაც არიან ცოტანი...

თანაც ამინდივით აცივდნენ...
თანაგრძნობის უნარიც ფოთოლივით გაცვივდათ...
თანაც, ყველამ თავის ნიჟარა იპოვნა, როცა გჭირდებიან, მაშინ რომ შეიმალნონ...
ყველა თავის თავში ცხოვრობს - თავის თავისთვისვე......
მოძველებული და განწირული ურთიერთობები, საოცრად გვანან დამსხვრეულ ნივთებს...
ერთი შეცდომა და გაცრუება ძვირფას ადამიანში - ერთი ბზარია...
შეიძლება დამსხვრეული ფინჯანი შეაკოწიწო ნატეხ-ნატეხ, შეაწებო სულაც, თუ მოინდომებ... მაგრამ იმ ფინჯნით, ჩაის, ვეღარასდროს დალევ და ვერ ჩათბები..