Писаре ба падараш гуфт: Ман як духтаре дидам, ва мехохам бо у издивоч кунам, у хело зебост ва чашмони хело макбул дорад. Падар чавоб дод: албатта писарам, биё рафтем ва аз у пурс бохам издивоч кунед. Вакте, ки падараш духтаро дид, ба писарш гуфт: у хело зебост. Ту сазовори ин духтари зебо нести, ба у касе лосим аст, ки тачрибаи зиндаги дошта бошад "ба монанди ман". Писар дар таачуб афтод аз рафтори падараш ва аз у пурсид: ин духтар бо ман издовоч мекунад на бо шумо. Онхо чангро шуруъ карданд, дар нихоят он хо тасмим гирифтанд, ки ба полисхона рафта ва мушкилиашонро хал кунанд. Вакте онхо ба афсари полис кисаро накл карданд ва полис гуфт: духтаро биёред ва аз у мепурсем, ки кадомашро интихоб