Фильтр
добавлена 28 апреля 2025 в 08:49
00:05
добавлена 9 марта 2021 в 14:11
добавлена 9 марта 2021 в 10:05
добавлена 26 января 2019 в 14:03
добавлена 23 октября 2017 в 23:46
Մարդկանց բնավորության մեջ մի գիծ կա, որ ես առանձնակի հետևում եմ դրան: Այդ գիծն ուշադրությունն է, այսինքն, եթե մարդն ուշադիր չի, իր հետ երկար ճանապարհ հնարավոր չէ գնալ: Եթե մարդն ուշադիր չի իր նկատմամբ, շրջապատի, իր բիզնեսի, կամ էլ գործերի, իսկ առավել ևս ընտանիքի, երեխաների, ծնողների, իր հետ ընդհանրապես շփվելու կարիք չկա: Եկեք խիստ չդատենք, բայց անուշադիր մարդու հետ հեչ հետաքրքիր չէ, ես տանել չեմ կարողանում անջատված մարդկանց։ Եկեք տարբեր դեպքերում դիտարկենք ուշադրության գործոնը․Կին - օրինակ կնոջ համար լավագույն նվերը ուշադրությունն է, կապ չունի ձևը, կարևորը ուշադիր լինելն է, իսկ ներդաշնակությունն ինքն իրեն կլինի: Մարդու այդ "տեսակը" հենց ուշադրության կենտրոնում լինելու համար է, շաաատ-շատ եմ հ
добавлена 23 октября 2017 в 23:44
Եթե Քոբուլեթին լիներ հայկական, ի՞նչ կլիներՆախ Mercedes Sprinter կոնդիցիոներով տրանսպորտները չէին լինի, քանի որ գծատեր հայը կվաճառեր և այդ գնի մի մասով Gazel-ներ կգներ ու կգցեր գծի տակ, իսկ մյուսով էլ "ախռաննիկների համար մի երգու հատ յաշիկ կառներ"։ Դրանով էլ յոլա կեթան, սա էլ կլիներ պատասխանը :)Դե ինչպես գիտեք, ծովի ափին տներ են ու վրացի բնակիչները վարձով այդ տները տալիս են տուրիստներին և ամբողջ տարին ապրում։ Հայերի դեպքում այդ տների մի 40 տոկոսի դիմաց "Տրվում է վարձով"-ի փոխարեն գրված կլիներ "վաճառվում է" ու մարդիկ կվաճառեին, կգնային խոպան։ Իսկ այն հարցին, թե ինչու՞ ես ծախում, տուրիստը մեկ է գալիս է ամռանը, կասեր, որ "էէ, էսի երգիր չի այ ախպեր, սեզոնային բանա"։Ամեն մի տան դիմաց յաշիկ կլիներ
добавлена 23 октября 2017 в 23:33
Մի մարդ տեսնում է, որ ֆերմերները լավ բիզնես են անում, ցանում են, քաղում են, վաճառում են ու լավ ապրում են, որոշում է, որ ինքն էլ պիտի զբաղվի այդ ամենով։ Թեթև հետաքրքրվում է, որ տնկելու համար պետք է սերմեր, մշակում, նպաստավոր է նորմալ արևը, անձրևը, երաշտը վտանգավոր է, շատ անձրևը նույնպես։ Այս ամենն այնքան հեշտ է թվում վերջինիս, որ սկսում է գործել։Մեեծ հողատարածք է վերցնում, ցանում է, սակայն ուժեղ քամիները, այնուհետև անձրևները բերքը փչացնում են։ Սկսում է բողոքել, թե հենց իմ հերթը հասավ, բերքս փչացավ, էս ինչ կյանք է և այլն։ Որոշում է, որ չէ, չպիտի հանձնվել և երկրորդ տարին է ցանում ու այս անգամ էլ երաշտ է լինում, էլի բերքը փչանում է, մեծ ծախսեր, լաց ու կոծ, նորից է բողոքում, թե այս ինչ էէր, հենց
загрузка
Показать ещёЛевая колонка