Ուշքի եկեք "վասակներ"
Այս ինչպես եղավ Տեր Աստված,
Որ սուրբ ֊սրբոց հայաստանում
Ոչ֊մի զտարյուն հայ չմնաց,
Որին վստահում ես ղեկավար կարգում
Մեկը մյուսից, վատթար են դառնում
Ինչքան կուտակում են,գռփում,լափում
Այնքան ախորժակները շատ ե բացվում,
Միթե բոլորը թուրքեր են, մասոններ
Սորոսականներ են կամ ծախված շներ
Որոնք երբ իրենց ձրի լակամաններից զրկվում
Դառնում են դավաճան,արնախում
Ոչ մեկը ազգի մասին չի մտածում;
Շատերս գիտենք գրքեր ենք կարդացել
Փառք ենք տվել հերոսներին, դավաճանին անիծել,
Որոնք իրենց սև գործը արել են վաղուց չքվել,
Բայց ազգի անեծքից, նզովքից չեն ազատել։
Ազգային ժողով ես,թե խորհրդարան
Ինչու եք բոլորդ ծախվել,դարձել դավաճան
Բոլոր "վասակներին " անեծք հազար ֊հազար
Հայաստանը կթւ