ძალიან გაუფასურდა სიტყვა პროგრამისტი და ვისაც არ ეზარება ყველა პროგრამისტობას იბრალებს.

დაჟე მობილურში რომ პროგრამებს წერენ ისინიც პროგრამისტები ვართო იძახიან.
ამიტომ უნდა იცოდეთ რა სახის პროგრამისტობა არსებობს.
უხეშად რომ დავყოთ, სამ ძირითად კატეგორიად დაიყოფა:
1. კოდზე მომუშავე, თეორეტიკოსი
2. ხელოსანი, შავი მუშა
3. შემოქმედი, იდეების გენერატორი
კატეგორია 1: ესენი არიან თეორეტიკოსები, რომლებიც სუფთა კოდზე მუშაობენ, ასევე სისტემური პროგრამისტები. მათ როგორც წესი უმაღლეს დონეზე იციან მათემატიკა და მუშაობენ კოდის ოპტიმიზაციაზე, ამა თუ იმ ფუნქციის დახვეწაზე, კრიპტოგრაფიის პრობლემებზე და სხვა თეორიულ საკითხებზე. მათ არ აინტერესებთ თვითონ პროგრამა, ისინი მხოლოდ პროგრამის კომპონენტებზე და სხვა საინჟინრო საკითხებზე მუშაობენ.
კატეგორია 2: აქ არიან პროგრამისტების 80%-ზე მეტი. ყველაზე მეტი სამუშაო და მოთხოვნილებაც მათზეა. აქ შედიან საიტების ამწყობები, დიზაინერები, ვებ-მასტერები, ფრი-ლანსერები და კიდე სხვა უამრავი, რომლებიც აკეთებენ იმას, რასაც დაავალებენ. ზოგი უბრალოდ შავ სამუშაოს ასრულებს, ზოგი კი მაღალი კლასის სპეციალისტია და უფრო საპასუხისმგებლო საქმეებსაც ავალებენ.
კატეგორია 3: აქ ძალიან ცოტა პროგრამისტია, თუმცა ყველაზე მეტი ელიტარული და მდიდარი. ისინი როგორც წესი ნაკლებად მუშაობენ შეკვეთებზე, და თუ მუშაობენ, მუშაობენ როგორც იდეების გენერატორები და პროგრამული სტრატეგიების მომფიქრებლები. მათ შეუძლიათ თვითონ მოიფიქრონ, ან შექმნან ახალი პროგრამები, და განახორციელონ იდეები, რომლებსაც ბევრი ფული მოაქვთ. ცხადია ბევრ მათგანს შეიძლება არც გაუმართლოს და ცოტა შემოსავალზე იჯდეს, მაგრამ ვისაც უმართლებს, ისინი ხშირად მდიდრდებიან. ცნობილ მილიარდელებში ძალიან ბევრია ასეთი პროგრამისტი.
ცხადია ეს დაყოფა ზედაპირულია, რადგან უამრავი ტიპის სფეროა, სადაც პროგრამისტებს უწევთ მუშაობა და ზოგი საერთოდაც ყველა კატეგორიის საქმეს კიდებს ხელს, მაგრამ ძირითადში სწორი მიდგომაა. მაგალითისთვის მესამე კატეგორია შეიძლება შევადაროთ მხატვრებს, მეორე კატეგორია მალიარებს, პირველი კი საღებავების ტექნოლოგებს.
ხადა ვინ ხართ თქვენ, პროგრამისტი-ტექნოლოგი, პროგრამისტი-მალიარი თუ პროგრამისტი-მხატვარი?