Аз нафрат то муҳаббат
(Қиссаи Гурдофарид)
Қисми 3
Холаи Мавҷигул…
Он зани ором, он модари сарбаланд, ки умрашро мисли нон ба пои одамон тақсим карда буд, акнун болои бистари сафеду сард афтода буд — мисли барге, ки аз шамоли тирамоҳ ҷон додаву дигар қувваи баргаштан надорад.
Дар наздаш келин — Судоба, духтари раис нишаста буд. Келине, ки то дирӯз мардум гапу-пичинг мекарданд:
"Духтари раис… ӯ чи хел тоқат мекунад як зани беморро нигоҳ дорад?"
Ҳар ҳамсояе, ки меомад, лаб мегардонд. На аз кибру ғурур — аз ҳайрат.
Аммо Судоба…
Ҳамон духтари ба назари ҳама саркаш, ҳамон духтари аз ҳама баланд, ба болои замин нишаста, бо дастони ларзон қошуқи хурдро ба лаби Холаи Мавҷигул меовард.
Холаи Ма