რა უცნაურები ვართ ადამიანები… ძალიან უცნაურები... ჩვენ არ გვიყვარს ცივი ზამთარი და მოგვწონს თოვლი… ჩვენ გვაწუხებს ზედმეტი სიცხე და გვიყვარს მზე… ჩვენ არ მოგვწონს, როდესაც ვსველდებით და გვიყვარს წვიმა… ჩვენ არ მოგვწონს საკუთარი ჭაღარა და გვიყვარს ჭაღარა მოხუცები… ჩვენ მოგვწონს როცა გვიყვარს, ვუყვარვართ და არ ვიცით ერთგულება… გვენატრება და არ მივდივართ… გულში სითბო გვაქვს და არ გავცემთ… ჩვენ ღმერთის გვეშინია და მაინც ვცოდავთ… ჩვენთვის ამაზრზენია სიკვდილის ხსენება და გამხატვრულებულად ვეტრფით სიცოცხლის მარადიულობას… ჩვენ მუდამ ვნახულობთ დროს სხვისი განკითხვისათვის, მაშინაც კი, როცა საკუთარი ცოდვის მონანიებისათვის ძალიან ცოტა გვაქვს დარჩენილი.. ჩვენ ვტირით თვალით, გულით ტირილის ნაცვლად… ჩვენ მოგვ