✍БЕГУНОХ ҚИЗЛАР ҚАРҒИШИ...
Аъзам касалхона ҳовлисида у ердан-бу ерга бориб келаркан, тобора хуноби ошиб, асаблари таранглашар ва: «Ишқилиб, қиз бўлмасин-да, ишқилиб, қиз бўлмасин!» дея пичирларди.
Тишлари ғирчиллаб, ҳатто тирноқ тишлашни бошлаганида, ёнига отаси келди.
— Тинчлан, ўғлим, ўзингни бос!
— Эй, дада, тезроқ кўзи ёрисайди, уйга кетардик, кутавериб ёриламан ҳозир.
— Сабрлироқ бўл, биламан, хавотирдасан.
— Ишқилиб, қиз бўлмасин-да! — Аъзам отасининг овутишига ҳам парво қилмай яна шу сўзларни қайтарди.
— Ие! — қария ҳайрат билан кўзларини пирпиратди. — Қиз бўлса, нима экан? Бу сенинг учинчи ё тўртинчи болангмиди-ки, буниси ҳам қиз бўлди, дея юрагинг сиқилса. Биринчисига фарқи йўқ, қи