Антика танишув
(хажвий)
Шанба куни мактабдан,
Уйга кайтдим вахлирок.
Бирдан гудок чалиниб,
Кимдир килди кўнгирок.
Тошкент коди эмтесдан,
Бир ширинсўз киз эди.
Кутмагандим тўсатдан,
Танишайлик биз деди.
Бу эркатой таннознинг,
Тошкент шева овози.
Дўстлик таклиф килди у,
Бўлдим дарров мен рози.
Сухбат роса кизиди,
Хазил-хузил сўз билан.
Чорсуликман деди у,
Дангал дадил сўз билан.
Телефонга пул солиб,
Гаплашиб кўп ўтирдик.
Расмини хам кўрмасдан,
Севишишга улгурдик
Лекин мени алдади.
Бу шахарнинг таннози.
Ёлґонларин очганди,
Кўйларининг овози
Кўй овозими десам,
Лаґмон илди кулокка.
Мехмон бўлиб келганмиш,
Ўша куни кишлокк