Ճիշտա ժամանակը քիչ էր, բայց հասցրեցի քեզ ճանաչեմ... Սիրեմ բարի աչքերդ, ու քեզնից թաքուն քեզ կարոտեմ ...Հասցրեցի հոգիդ զգամ , Գիտես քո հոգու պես `հոգի քչերը ունեն, Ու պարտքս եմ համարում ես այն մաքուր պահեմ ...Գիտեմ `կյանքում շատ դժվարությունների կհանդիպես, Չմտածես ,Դու ինձ ունես ` ես քեզ ցանկացած հարցում կօգնեմ.. Հենց դեմքիդ տխրություն իջնի `Հիշի , որ ստեղ մեկը քո ժպիտի կարիքը ունի... Հանկարծ թե մրսես մենակություն զգաս... Աչքերդ փակի դու չունես ջերմության պակաս... Մտովի զգա ,որ գրկել եմ քեզ, ու ամբողջ տաքությունս տվել եմ քեզ, Գիտեմ հիմա կարդում ժպտում ես, ու մտածում ես գժվել եմ ես... Իսկ ես հլը շատ պիտի գժվեմ, Որ ամեն անգամ դեմքիդ ժպիտ նկարեմ...