Левая колонка

Հայկազ Քոթանջյան -ՀայՔ- գրական էջ

Դուք իմ գրական էջում եք, այստեղ կհանդիպեք հետաքրքիր ու բազմաբովանդակ շատ տողերի, բայց չանձնավորեք:

Последний визит: вчера 11:05

Фильтр

Заметки Увлечения

вчера 09:12

Եվ գիշերն այդ թող երկարի
Կուզե՞ս մի օր, հանց մի երազ,
Մութ գիշերով ինձ այցի գաս,
Թեկուզ այսօր, հենց այս գիշեր,
Քո զգեստով այն թավիշե...
Գիշերվա մեջ, վառ լուսնի հետ,
Նուրբ քայլվածքով քո սեթևեթ,
Շորորալով ինձ մոտենաս
Ու ողջ գիշեր մոտս մնաս։
Մնաս կողքիս, խնդաս, ժպտաս,
Ազատություն հույզերիդ տաս,
Հետո՝ տրված նույն հույզերին,
Ինքդ դառնաս սիրո փերին...
Կուզե՞ս մի օր, գե՜թ մի գիշեր,
Մենք արթնացնենք քնած հուշեր,
Լիալուսինն այդ գիշերվա
Մեզ հետ պարի ու շորորա...
Եվ գիշերն այդ թող երկարի,
Սերը հորդա ու վարարի...
...Կուզե՞ս, արի՛։
ՀայՔ

Հայկազ Քոթանջյան -ՀայՔ- գրական էջ

1 фев

Համտեսելով սեր ու անեծք
Մենք մեզ գիտենք, մա՛րդ բախտակից,
Դեռ մեր մանուկ, վաղ հասակից,
Քանի՞ փուլով մենք զարգացանք,
Քանի՞ մաղով հերթով անցանք։
Ի՜նչ փորձանքներ կյանքը բերեց,
Տարիներից մաշեց, քերեց,
Ոմանց փողեր, փառք նվիրեց,
Ոմանց՝ զուտ սեր... այդպես սիրեց...
Մեր երկիրը կերպափոխվեց,
Կռիվ տվեց, մարտում կոփվեց,
Մենք էլ հայոց դրոշը հանց՝
Մեկ ծածանվող, մեկ խոնարհված,
Եկանք, հասանք այս օրերին՝
Մեզ ժառանգած ցավերով հին։
Ու մեր հայոց օրհներգի պես,
Հպարտադեմք, բայց լացակեզ,
Դեռ հնչում է բարբառը մեր
Ու պի՛տ հնչի, այո՛, ընկե՛ր...
Սա գրում եմ ո՛չ մեզ համար.
Կանցնեն օրեր դեռ անհամար,
Գուցե դարեր, ի՞նչ իմանամ:
Այս տողերից թող իմանան
Ոնց են ապրել պապերն իրենց՝
Համտեսելով սեր ու անեծք...
ՀայՔ

Հայկազ Քոթանջյան -ՀայՔ- գրական էջ

30 янв

ԵՍ ԿՄՆԱՄ ԵՍ
Շատ բան է կյանքում գլխովս անցել,
Շատ բան եմ սրտով ապրել, հասկացել,
Սակայն մի բան կա, որ մինչև այսօր,
Ինչպես կոկորդում խրված մի ոսկոր,
Դեռ կուլ չի գնում ու չի էլ գնա...
Գուցե շատերը ինձ չեն հասկանա:
Բայց ինձ չեն հուզում նման շատերը,
Ե՛ս եմ միշտ եղել մտքերիս տերը...
Լա՛վ, հիմա հստակ ասեմ իմ խոսքը.
Ես միշտ ատել եմ ամբոխի հոսքը,
Էն, որ սելավի հոսք է հիշեցնում,
Էն, որ անհատին փոսն է իջեցնում,
Էն, որ խառնում է ցեխի հետ ոսկին...
Էն, որ ամբոխում կանգնած կողք-կողքի՝
Ծախում են հանգիստ իրենց սև հոգին,
Եվ դա չի հուզում այդտեղ ոչ ոքի...
Այ սա՛ չեմ կարող նորմալ համարել,
Այս փաստի հետ չեմ երբեք հարմարվել:
Ու չե՛մ հարմարվի, որքան էլ ապրեմ,
Թող ինձ «այլախո՜հ» ամբոխից կանչեն,
Կամ «ճերմակ ագռա

Հայկազ Քոթանջյան -ՀայՔ- գրական էջ

29 янв

ԴԻՄԱԿԱՀԱՆԴԵՍ
Ընկել ենք մի մեծ դիմակահանդես,
Ուր հանդերձանք են ձրի բաժանում:
Նայած՝ ինչ կընտրես և ինչ կհագնես՝
Երկար կմնաս քո ընտրած ժանրում:
Սակայն ընտրության տարբերակն է քիչ.
Մի քանի մաշված քրչեր կան միայն:
Իրենք՝ ֆրակով, կոկի՜կ, հմայի՜չ…
Ու քեզ են նայում, ժպտում լռաձայն:
Քո ընտրությունն է՝ մտնե՞ս խաղի մեջ,
Թե՞ մնաս չեզոք դիտորդի դերում…
Բայց համոզում են, քաշքշում անվերջ.
-Արի՛ մի՛ մնա կանգնած ստվերում:
…Սա է վիճակը այսօր մեր երկրի,
Ուզում են քաշել կեղտոտ խաղի մեջ.
Մեկը քեզ բռով կոնֆետ կմեկնի,
Մեկն էլ քեզ կտա ռումբեր սնամեջ…
Ու, թե տղա ես ինքնակամ, ուժեղ,
Պիտի չընդունես նվերներն այդ սին,
Թե չէ կդառնաս նրանց մոտ մժեղ…
…Այսօր ուզեցի խոսել այդ մասին:
ՀայՔ