Ойлонбостон оз жарындын кадырын,
Башка жанды жылытам деп жарылдын.
Сендей жандар ийгиликти жаратпайт,
Тугонгону мына ошол сабырдын.
Тошокту жанылаган, жарына батпай калат,
Жат жандай оз уйунон, урмат-сый таппай калат.
Туболук жек корунуп, балдары-жубайына,
Туугандан, кайын-журттан, жамааттан наалат алат.
Эженин жашын корсон, эркелетээр адамы арсыз деп бил,
Энени жудоо корсон, энчилеп алган ээри алсыз деп бил.
Аялдын баркын билбей, кыздардын жан-дуйноосун кемсинткенди,
Келечек жашоосунда ал жандын, омур жолу даамсыз деп бил.
автор: Венера Мырзабекова