Инна анзална-т-Таврота фиҳа ҳуда-в ва нур. Яҳкуму биҳа-н-набиййуна-л-лазина асламу лил лазина ҳаду ва-р-раббаниййуна ва-л- аҳбару би ма-с-туҳфизу мин китабиллаҳи ва кану ъалайҳи шуҳадаъ. Фа ла тахшаву-н-наса вахшавни ва ла таштару би айати фаманан қалила. Ва ма-л-лам яҳкум би м
Ва из қола Муса ли қавмиҳа йа қавмизкуру ниъматаллоҳи ъалайкум из ҷаъала фикум амбийаа ва ҷаъалакум-м мулука-в ва атакум-м ма лам юъти аҳада-м мина-л ъаламин
Ва Мӯсо ба қавми худ гуфт: «Эй қавми ман, неъматеро, ки Худо бар шумо арзонӣ доштааст, ёд кунед, ки аз миёни шумо паёмбарон падид овард ва шоҳоне аз шумо ба салтанат расонид ва ба шумо чизҳое иноят кард, ки ба ҳеҷ як аз мардуми ҷаҳон иноят накардааст.
Ва қолати-л-яҳуду ва-н-насоро наҳну абнауллоҳи ва аҳиббауҳ. Қул фа лима юъаззибукум би зунубикум. Бал антум башару-м мим ман халақ. Яғфиру лима-и яшау ва юъаззибу ма-й яшаъ. Ва лиллаҳи мулку-с-самавати ва-л-арзи ва ма байнаҳума ва илайҳи-л-масир
Яҳудиён ва масеҳиён гуфтанд, ки мо писарони Худо ва дӯстони ӯ ҳастем. Бигӯй: «Пас чаро шуморо ба ҷазои гуноҳонатон азоб мекунад? Балки