Фердинат Муллагалиев

Ни өчен кайвакыт хорафатлар тормышка аша?

Кайбер кеше болай дип әйтергә мөмкин: «Нигә соң, әгәр дә, мәсәлән, юлымны кара мәче кисеп чыкса, яки юлымда буш чиләк тоткан берәр хатын-кыз очраса, яисә иптәшем белән бусага аша кул бирешсәм, яки, мәсәлән, өйдән чыгып киткәннән соң, нәрсәнедер онытып, кире кайтсам, яисә бик еш кына минем өем өстеннән очып барганда карга кычкырса, һәрвакыт минем белән берәр нинди бәла-каза, хәвеф-хәтәр була?!» Мондый сораулар туарга мөмкин бит?
Галимнәребез әйтүенчә, камил иманлы мөэмин кеше беркайчан да мондый ырым-шырымнарга игътибар бирми. Ә Аллаһка тәвәккәллеге булмаган пессимист кеше, киресенчә, һәрчак шундый хорафатларга игътибарын юнәлтә, шуңа күрә аның бел

Кемнәндер көнләшкәндә үзеңне аның урынына куеп кара

Хәзерге заманның иң зур һәм җитди чирләренең берсе – ул көнчелек, хөсетлек. Чөнки кешеләрнең тормышы мул булган саен, бу чир дә киң тарала башлый. Гомүмән, көнчелек һәрвакыт булган. Аның төп сәбәпләре:
• дошманлык
• тәкәбберлек
• кешенең югары урыннарны үзе генә биләп торырга теләве
• күңелнең бозыклыгы
• конкурентлар арасында мөнәсәбәтләр
• мал-мөлкәтнең күренеп торуы
• дөнья малын ярату
• мал иясенең бик каты саранлыгы
• гаделсезлек (ата-ана балаларының берсенә бер әйбер алып, икенчесенә алмаса, балалары арасында көнчелек барлыкка килә)
Көнчелек аркасында җир йөзендә нинди генә явызлыклар кылынмады: күпме күз яше түгелде, күпме кеше наха

“ӘШХӘДҮ ӘННӘ МӨХӘММӘД РАСУЛЮЛЛАҺ”

Бу сүзләр “Пәйгамбәребез хак расүл һәм Аллаһның колы дип икърар кылу (тану), ул кешелек дөньясына җибәрелгән иң соңгы Пәйгамбәр, аннан соң бер пәйгамбәр дә, бер расүл дә килмәячәк, ул иң соңгысы” дигәнне аңлата. Бу сүзләргә “Әль-Әхзәб” сүрәсенең 40 аяте дәлил булып тора: (мәгънәви тәрҗемә)
“Мөхәммәд – сезнең ирләрегезнең һичберсенең атасы булмады, ләкин ул –
Аллаһның расүле һәм пәйгамбәрләрнең иң
ахыргысыдыр”. (Коръән: 33 сүрә, 40 аять)
Бу шәһәдәт кәлимәсе тагын нәрсәләрне үз эченә ала соң?
“Мөхәммәд расулюЛлаһ” кәлимәсе тагын түбәндәге мәгънәләрне дә үз эченә ала:
• без пәйгамбәребез ﷺ сөйләгән барлык хәбәрләргә дә һич шикләнмичә ышанырга тиешбез. Ул ﷺ

Шәһәдәт кәлимәсе – Җәннәтнең ачкычы

“ӘШХӘДҮ ӘН ЛӘ ИЛӘҺӘ ИЛЛӘЛЛАҺ”

Бу сүзләр: “Аллаһтан башка гыйбадәткә¹
лаеклы һичбер иләһи² зат юк”, – дигән тирән
мәгънәне аңлата.
Дөнья йөзе буйлап сибелгән халыкларның тормышларын өйрәнеп карасак, гаҗәпләнерлек хәлгә калырбыз: нәрсәгә генә
табынмый кешеләр, нинди генә иләһләр юк! Ләкин аң бул: аларның һәрберсен дә кешеләр үзләре үк уйлап тапкан, алар ялган иләһләр.
Хакыйкать бер: бары тик Аллаһ Раббыбыз гына – хакыйкый иләһебез, без бары тик Аңа
гына гыйбадәт кылырга һәм калебебезне бары тик Аның белән генә бәйләп яшәргә
тиешбез. Бу сүзләребезгә һәм Ислам диненең беренче әркәненә Аллаһның Коръәни
Кәримдә килгән аяте дәлил булып тора:
“Бел! Дөре