Osmon tiz cho'ksa xam yer bo'lib qolmas ayol yongandaxam er bo'lib qolmas o'lgan sher ko'ziga tik boqqan bilan shoqollar xech qachon ShER bo'lib qolmas
Joxonu be vafodan oxir bir kun ketar bordur bu dunyo bir rabot xarkim o'lib bir bir o'tar bordir ishonma bog'u rog'u molu mulku taxtu baxtinga quyoshdan ibrat olgil kirmayin ohir botar bordir agar ming yil umr sursang jahonga podshox bulsang o'lim xaqkim azalab go'raro siyla yotar bordur ibodat aylagil tangriga doimo uxlamay tunlar iymoningni salomat etgani necha xatar bordur yigitlik davrini surgil qarib toat qilursandeb savobinga xudo muxtoj emas deb urgatar bordur xaziniy bandalikga bas yurarsan bexabar g'ofil kiromin kotibainkim xayrusharingni bitar bordur xayu jonlik jahonga kelsa oxir o'lmayin qolmas tiriklikda xaloyiq birbirn qadrini bilmas ajab motamsaro dunyo erur poyoni yuq bilmasa