Кыз: Жаным эмне учун ар дайым онлайнсыз бирок жазбайсыз? Бала: Жазып атамгоо. Кыз: Мен сизди куну туну карап кутоорумду билбейсиз да озумда билбейм мынчалык сизге жан дуйном менен ашык болдум экен. Бала: Мени суйбо дедимго мен жаман баламын. Кыз: Сиз ушинтип кача бересиз озунуз башка кыздар менен суйлошуп суротторуно класс басып комментарий жазып отурасызго. Бала: Эмнеге мынча кызганасын отурсам отурам да суйлошом Ооа эмне болот экен. Кыз: Сиз мени тушунбойсуз канчалык жан дуйном ооруп кыйналып турганымды мынча азаптарга салдыныз мени? Бала: Мен эмне кылып салдым сени азапка. Кыз: Бир смс жазып бир саат кутомго макул жазбаныз кыйнабайм жалынбайм озунуз билиниз. Баладан жооп келген жок кыз ко
В 18 мы-чувствуем,любим,плачем,сбегаем,падаем на колени,отворачиваемся друг от друга... Несмотря на всё это в 18 мы побежали навстречу друг другу,взялись за руки,обнялись крепко крепко... Мы можем снова упасть,возможно,нам придётся встать на колени, но мы..что бы не случилось..мы будем идти в перёд!